Το Τέταρτο Κουδούνι: 8½ αλλά όχι του Φελίνι…

Αυτό δεν το κατάλαβα. Τ’ όνομα του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου ακουγόταν για τη θέση του επικεφαλής του «Ελληνικού Φεστιβάλ», ως διαδόχου του Γιώργου Λούκου, τον οποίο είχαν στο στόχαστρο κάποιοι απ’ το υπουργείο Πολιτισμού και διάφορα απεργάζονταν, απ’ το περασμένο καλοκαίρι.

Μετά, όταν καταστρώθηκε το -ευφυέστατο, τι να σας πω…- σχέδιο «κακουργοποίησης» του Λούκου για να τον απομακρύνουν αναίμακτα, ως κλέφτη -ναι, ακριβώς, σ’ αυτό απέβλεπαν, να του μείνει η ρετσινιά του «κλέφτη»-, σχέδιο που τους πέτυχε ως προς την απομάκρυνσή του αλλά δεν τους βγήκε ως προς το «κλέφτης» γιατί ξεσήκωσε πλήθος αντιδράσεων, πάλι τ’ όνομα του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου ακουγόταν -που ’ναι και ΣΥΡΙΖΑ κι ο πρωθυπουργός πηγαίνει στις παραστάσεις του. Και του οποίου, μάλιστα, δημοσιεύτηκε, ως ιντερλούδιο, συνέντευξη στα «Νέα», να ψέγει τον Λούκο -η οποία, πάντως, όπως ο ίδιος με διαβεβαίωσε, είχε δοθεί πριν η «Εφημερίδα των Συντακτών» αποφασίσει να γκρεμίσει τον Λουκισμό αλλά δημοσιεύτηκε μετά, άρα bad timing…

Εν πάση περιπτώσει, η απορία μου είναι: γιατί, μετά τον εξοστρακισμό του Λούκου, αφού τον Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο ήθελαν -τ’ όνομά του είχε ήδη κυκλοφορήσει για τη θέση του διευθυντή του Εθνικού, είχε ήδη κυκλοφορήσει για τη θέση του διευθυντή του ΚΘΒΕ, που, όπως, σίγουρα γνωρίζω, την αρνήθηκε, ενώ έχει ήδη διοριστεί και στο Δ.Σ. του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, ολόκληρη τουρνέ- δεν τον διόρισαν απευθείας κι έκαναν καλλιτεχνικό διευθυντή -που δεν ήθελε να ’ναι καλλιτεχνικός διευθυντής αλλά «curator»- τον Γιαν Φαμπρ; Ο οποίος απεδείχθη ο «εις μίαν ώραν την γην παίξας, την γην χάσας εις του Βατερλό την χώραν», που ’λεγε κι ο Αλέξανδρος Σούτσος.

Και πριν αλέκτορα φωνήσαι, στα τρίμερα της παραίτησης Φαμπρ, ιδού, τελικά, με συνοπτικές διαδικασίες, ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος καλλιτεχνικός διευθυντής του «Ελληνικού Φεστιβάλ» -αυτός αποδέχεται τον τίτλο «Ελληνικό» κι είναι κι Έλλην, το καυχάται. Δηλαδή, πρόχειρο στο ερμάρι τον είχαν, ως πρώτο αναπληρωματικό, και, βλακωδώς, πυροδότησαν ολόκληρη πυρηνική έκρηξη Φαμπρ (για την οποία είχαν το θράσος να επιρρίπτουν, με επίσημη -ναι!- ανακοίνωση του υπουργείου, το βάρος στα ΜΜΕ και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στους καλλιτέχνες κι όχι στα μούτρα τους και στους ηλίθιους χειρισμούς τους); Μόνον ανίδεοι κι άσχετοι κι ανόητοι κι ανεύθυνοι λειτουργούν έτσι.

Πάντως, μέτρησα τους προέδρους/διευθυντές του Ελληνικού Φεστιβάλ απ’ την ίδρυση της Α.Ε. το 1998 -Θάνος Μικρούτσικος, Γιώργος Κουρουπός, Βαρβάρα Μπελεζίνη, Περικλής Κούκος, Γιώργος Δ. Βουλγαράκης, Γιάννης Καραχισαρίδης, Γιώργος Λούκος, Γιαν Φαμπρ (ο Γιαν των 52 ημερών, ναι, τόσες ήταν απ’ την ανακοίνωση του διορισμού του μέχρι την ανακοίνωση της παραίτησής του, πώς λέμε «Η Άννα των 1000 ημερών»;)- κι ανακάλυψα πως ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος είναι ο… 8½. Όχι του Φελίνι αλλά του Φεστιβάλ -διότι άντε να μη μετρήσεις τον Φαμπρ ως ½…