Η «Πόρτα» οδηγεί σε νέους δρόμους

Ο νέος προγραμματισμός του θεάτρου της Μεσογείων για την περίοδο 2015-2016, ακόμα πιο πλούσιος και πιο τολμηρός σε επιλογές.Από τη Στέλλα Χαραμή

18.05.2015

«– Τι θα άλλαζες αν γυρνούσες στα 18 σου; – Δεν θα φοβόμουν». Η Φιλιώ Λούβαρη, η Μαντώ Καρεμυδά και η Νίνα Αδαμοπούλου, τα κορίτσια στην ομάδα υποδοχής του «Πόρτα» αφηγούνται, από σκηνής, μικρές μα αποκαλυπτικές ιστορίες διαλόγου με τους θεατές του θεάτρου, κλείνοντας με έναν προσωπικό τρόπο τη σεζόν που πέρασε• την πρώτη μετά την επανεκκίνηση του. Ξαφνικά, συνειδητοποιείς ότι το ίδιο το «Πόρτα» είναι αυτός ο θεατής: έχει τον γλυκό ενθουσιασμό των 18 και δεν φοβάται να ρισκάρει.

Κι ας εκδηλώνει την αγωνία του μέσα από τα λόγια του Θωμά Μοσχόπουλου, του σκηνοθέτη και καλλιτεχνικού διευθυντή του. «Πέρυσι, δεν είχα τόσο πολύ άγχος όσο σήμερα, γιατί σκεφτόμουν πως το χειρότερο σενάριο είναι να μην γίνει ότι είχαμε σχεδιάσει. Πλέον όμως, μας απασχολεί το πώς θα πάμε στη δεύτερη χρονιά, πως θα περάσουμε στη δεύτερη φάση του. Είμαστε εφοδιασμένοι με την γνώση των λαθών μας• αν και τελικά δεν ήταν τόσο μεγάλα».

Θωμάς Μοσχόπουλος: Είμαστε εφοδιασμένοι με την γνώση των λαθών μας• αν και τελικά δεν ήταν τόσο μεγάλα»

Έτσι, το πείραμα της πρώτης περιόδου επεκτείνεται σε νέες περιοχές εξερεύνησης. Καταρχάς, οι παραγωγές διπλασιάζονται και πρόσωπα από το παρελθόν, από τις μέρες του «Αμόρε», επιστρέφουν ανανεώνοντας την συνεργασία τους με το Θωμά Μοσχόπουλο. Το θέατρο, ο χορός και η μουσική, τα τρία μέχρι τώρα επιχειρήματα στον προγραμματισμό του θεάτρου, εμπλουτίζονται με ένα τέταρτο, την όπερα. Επιπλέον, δύο συνεργασίες με τον Καναδά και με θεατρικό φορέα της ελληνικής περιφέρειας ανοίγουν μια «πόρτα» έξω από τον αθηναϊκό ιστό. Όλα αυτά που περιγράφονται από τόλμη, μόχθο και αγάπη για το θέατρο περιμένουν την ανταπόκριση που αξίζει σε ένα 18χρονο παιδί, πρόθυμο να δοκιμαστεί και να δημιουργήσει.

Οι έξι νέες παραγωγές για ενήλικες, αναπαράγουν το αρχικό σκεπτικό επανίδρυσης του «Πόρτα»: Έργα λιγότερο γνωστά, ελκυστικά και με αναφορές στο σήμερα, σχηματίζουν την ενότητα «Σχεδόν αθώοι».

Το νέο ρεπερτόριο προβλέπει 6 νέες παραγωγές για ενήλικες

Είναι οι «Σκοτεινές γλώσσες», το ποιητικό έργο του Αυστραλού Αντριου Μπόβελ σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου, το «This is war» της Χάνα Μόσκοβιτς με την υπογραφή του βραβευμένου Καναδού Αλαν Ντιλγουορθ, οι «Ιδιοτροπίες της Μαριάννας» του Αλφρέ ντε Μυσσέ και πάλι σε σκηνοθεσία Μοσχόπουλου, το αντιφασιστικό κείμενο του Ρόμπερτ Μούζιλ «Οι αναστατώσεις του οικότροφου Τέρλες» από την Γεωργία Μαυραγάνη, η νέα σκηνική συνάντηση ανάμεσα στους Ακύλλα Καραζήση και Νίκο Χατζόπουλου πάνω σε κείμενα της Πατρίσια Χάισμιθ με τον τίτλο «Νουάρ», ο Νίκος Καραθάνος με ένα έργο – ερωτηματικό, το «Brazilian rapsody» και τέλος «Το καινούργιο σπίτι» του Κάρλο Γκολντόνι σε σκηνοθεσία Γιάννη Μόσχου (και με την συνεργασία του ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης).

Ένα βήμα παρακάτω πηγαίνει και η παιδική σκηνή, επιλέγοντας λιγότερο ανώδυνα έργα που στοχεύουν να κινητοποιήσουν περισσότερο την άγουρη, παιδική σκέψη. «Θέλουμε να διώξουμε τη… ροζίλα, να μιλήσουμε παιχνιδιάρικα για πολύ σοβαρά θέματα. Τα παιδιά αντέχουν, το ερώτημα είναι αν αντέχουν και οι γονείς» σημειώνει χαρακτηριστικά ο Θωμάς Μοσχόπουλος, παραπέμποντας κυρίως στο «Ποιός είναι ο δόκτωρ Κόρτσακ» του Ντέιβιντ Γκρεγκ, την αληθινή ιστορία ενός Πολωνοεβραίου διευθυντή σε ορφανοτροφείο της Βαρσοβίας που απευθύνεται σε παιδιά στην προεφηβεία και στην εφηβεία τους.

Το θέατρο για βρέφη με την παράσταση «Μικρό – Μικρό, Μεγάλο – Μεγάλο» και η παράσταση για όλη την οικογένεια «Πιάνω παπούτσι πάνω στο πιάνο» από τους Patari Project ολοκληρώνουν τον προγραμματισμό της «Μικρής Πόρτας». Χωρίς φυσικά, να απουσιάζει η Ξένια Καλογεροπούλου ως ανεπανάληπτη παραμυθού για μικρούς και μεγάλους αλλά και οι θεατροπαιδαγωγικές δραστηριότητες.

Θέλουμε να διώξουμε τη… ροζίλα, να μιλήσουμε παιχνιδιάρικα για πολύ σοβαρά θέματα. Τα παιδιά αντέχουν, το ερώτημα είναι αν αντέχουν και οι γονείς

Η ενότητα του χορού μπαίνει υπό την «προστασία» του Χρήστου Παπαδόπουλου με δύο χοροθεάματα, το «Hero» της Σοφίας Μαυραγάνη και το «Trio» – με την υπογραφή του πρώτου.

Η μουσική επιμέλεια ανήκει και την επόμενη χρονιά στον φέρελπι Κορνήλιο Σελαμσή που παρουσιάζει ένα μαραθώνιο 32 συναυλιών (επίσης αυξημένες σε σχέση με πέρυσι) κάθε Τρίτη αφιερωμένες σε όλες τις εκδοχές της λόγιας μουσικής: Μπαρόκ, μουσική δωματίου, κύκλους για ανθρώπινη φωνή. Η μουσική φλερτράρει με το θέατρο, στην όπερα του Ραμώ και τον «Πυγμαλίωνα», όπου ο Πάρης Μέξης σκηνοθετεί την ομάδα μουσικού θεάτρου «Ραφή».

Το θέατρο θα ανοίξει και πάλι τον επόμενο Οκτώβριο επαναλαμβάνοντας τις παραστάσεις «Λίλιομ», «Μότζο», «Elvedon» και «Το μυστήριο της Πολιτείας Χάμελιν». Το χθεσινό πάρτι πάντως που, για φέτος, έβαζε το κλειδί στην «Πόρτα» επιβεβαίωνε την ίδια αρχική εντύπωση• φρεσκάδα και όνειρο από τον κόσμο των 18.