Επισκεφθήκαμε την Πινακοθήκη Βογιατζόγλου

Η Πινακοθήκη Γ. Βογιατζόγλου παρουσιάζει την δουλειά τριών νέων καλλιτεχνών του Αντώνη Τσακίρη, του Βασίλη Σελιμά και του Αχχιλέα Πιστώνη, με κεντρικό θέμα τον άνθρωπο. Οι ζωγράφοι δούλεψαν ταυτόχρονα σ’ ένα βιομηχανικό χώρο που τους παραχώρησε ο Γιώργος Βογιατζόγλου δίπλα στην Πινακοθήκη, που το ονόμασαν Κτίριο 1.Απο την Ειρήνη Συκά

23.02.2015

Η Πινακοθήκη Βογιατζόγλου, «Σπάρτη» (Μικράς Ασίας), όπως την ονόμασε, τιμής ένεκεν στον τόπο καταγωγής των γονέων του, δημιουργήθηκε από τον Γιώργο Βογιατζόγλου στην Ν. Ιωνία ως προσφορά για το μέρος που γεννήθηκε, που μεγάλωσε, ως προσφορά στους ανθρώπους που τον στήριξαν όλα αυτά τα χρόνια αλλά και σε όλους όσους αγαπούν την τέχνη. Από το 2013 που λειτουργεί ο χώρος έχει φιλοξενήσει ιδιαίτερες εκθέσεις με την επιμέλεια πάντα της Ελένης Κυπραίου.
Η ιδέα για την συγκεκριμένη έκθεση γεννήθηκε από τον Γιώργο Βογιατζόγλου θέλοντας να δημιουργήσει ένα ζωντανό εργαστήρι, στα πρότυπα του ατελιέ Καλλιθέας με τους Φασιανό – Σπεράντζα – Στεφάνου της δεκαετίας του ’50. Βρέθηκαν λοιπόν οι τρεις καλλιτέχνες ο Αντώνης Τσακίρης, ο Βασίλης Σελιμάς και ο Αχχιλέας Πιστώνης, οι οποίοι για δύο χρόνια συν-βίωσαν, συν-κατοίκησαν, συν-ζωγράφησαν ο καθένας μόνος αλλά παράλληλα σ’ έναν κοινό ανοιχτό χώρο χωρίς τοίχους και διαχωριστικά. Έτσι δημιουργήθηκε αυτή η έκθεση όπου ο καθένας παρουσιάζει τα έργα που προέκυψαν αυτά τα δύο χρόνια. Το κύριο θέμα της έκθεσης είναι ο άνθρωπος.

Ο Αντώνης Τσακίρης, με έντονες επιρροές από τον Picasso, ζωγραφίζει ανθρώπους, οικείους του ή όχι, που σε κοιτούν κατάματα, δεν κρύβονται. Ιδιαίτερη σημασία δίνει στον περιβάλλοντα χώρο που τα περιβάλλει δημιουργώντας σκηνικά, όχι απαραίτητα κολακευτικά με έντονα χρώματα και ρεαλισμό. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα πολυπρόσωπα σχέδια με μελάνι που θυμίζουν χαρακτικά.

Ο Βασίλης Σελιμάς, με σαφείς επιρροές από την φλαμανδική ζωγραφική, με πιο σύγχρονη ματιά βέβαια, αποδίδει οικεία του κυρίως πρόσωπα με τη δική του ματιά, όπως θα ήθελε αυτός να τα βλέπει. Τα πρόσωπα δεν σε κοιτάζουν ευθεία αλλά είναι σα να ζουν στον δικό τους κόσμο. Στα έργα του υπάρχει έντονο το υγρό στοιχείο, είτε περιορισμένο, σ’ έναν κουβά, είτε ως θάλασσα ή λίμνη, είτε ως κυματοθραύστες που υπονοούν το νερό. Κάθε έργο έχει την δική του ιστορία είναι ένα ψυχογράφημα.

Τα έργα του Αχχιλλέα Πιστώνη, εκτός από το ανθρωποκεντρικό στοιχείο, έχουν ως θέμα το πένθος. Το πένθος εικαστικά, όχι ως τον θάνατο αποκλειστικά αλλά ως την ψυχική κατάσταση που διακατέχει τον άνθρωπο όταν βιώνει μία απώλεια και όχι μόνο τη θλίψη. Τα έργα του είναι κατά βάση μεγάλων διαστάσεων με κυρίαρχο χρώμα το άσπρο, το φως θα έλεγα.

Η επιμελήτρια της έκθεσης Ελένη Κυπραίου αναφέρει :
“… Ο Σελιμάς, ο Τσακίρης και ο Πιστώνης, προσδιόρισαν την προσωπική και εικαστική αυτονομία τους αυτόματα, στο χώρο που με τον καιρό έγινε οικείος, δικός τους που ξέφυγε από τα τελάρα κι ανέβηκε στους τοίχους αφήνοντας το προσωπικό δείγμα του καθένα τους: Χαρτιά, χαρτόνια, σχόλια, αφίσες, κομμάτια από σκηνικά, προσχέδια, το πνεύμα της Μ. να αιωρείται παντού, με προσωπικά σημειώματα, φωτογραφίες, μισοτελειωμένα έργα, βιβλία τέχνης, ο Βασίλης. Αφίσες από παλαιότερες εκθέσεις του, την αυτοπροσωπογραφία του εφήμερα σχεδιασμένη στον τοίχο, ο Αντώνης….. Σχεδόν τίποτα ο Αχιλλέας. Με τον καιρό ζωγράφισε στο πάτωμα μια γιγαντιαία κατσαρίδα, μέρος κάποιας μελλοντικής εγκατάστασης ….”

Είναι μια έκθεση που παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον γιατί διακρίνουμε την διεισδυτική ματιά τριών νέων ζωγράφων που αντιμετωπίζουν το ίδιο θέμα παράλληλα, ο καθένας με τα δικά του βιώματα και επιρροές, με την δική του τεχνοτροπία, δουλεύοντας παράλληλα, μαζί στον ίδιο χώρο, άρα αναπόφευκτα επηρεάζοντας σε ένα βαθμό ο ένας τον άλλο με τον τρόπο του. Είναι μια έκθεση που αξίζει να επισκεφθεί κανείς.

Πινακοθήκη Βογιατζόγλου – Κτίριο 1 (Αντώνης Τσακίρης, Βασίλης Σελιμάς, Αχχιλέας Πιστώνης)