Η Όλια Λαζαρίδου ανεβάζει Τολστόι στον Ελληνικό Κόσμο

Η παράσταση θα κάνει πρεμιέρα στις 29 Νοεμβρίου 2013. Το «Από τι ζουν οι άνθρωποι» είναι μια τρυφερή ιστορία για δύσκολους καιρούς. Συνοδοιπόροι σε αυτό το ταξίδ είναι η μουσική του Κωνσταντίνου Βήτα και το σκηνικό τοπίο της Κατερίνας Χριστίνας Μανωλάκου. Tα σύγχρονα κείμενα της παράστασης είναι της Όλιας Λαζαρίδου.

Σύμφωνα με την ιστορία, ένας φτωχός παπουτσής, την πιο κρύα νύχτα του χειμώνα, βγήκε τουρτουρίζοντας έξω στο χιόνι για να μαζέψει τα λεφτά που του χρωστούσαν. Σε μια γωνιά του δρόμου έπεσε πάνω σ’ ένα σωριασμένο, παράξενο, γυμνό άνθρωπο. Αποφάσισε να τον πάρει μαζί στο σπίτι του. Από το σημείο αυτό ξεκινά μια αλυσίδα από μυστήρια συμβάντα, απροσδόκητα και καταπληκτικά γεγονότα που θα αποκαλύψουν σ’ αυτόν και τη γυναίκα του, τη μια και μοναδική αλήθεια, που είναι η απάντηση στο ερώτημα: «Από τι ζουν οι άνθρωποι».

Ποιός είναι ο Λέων Τολστόι (1828-1910)

Ο Λέων Τολστόι, συγγραφέας με τεράστια επίδραση στη ρωσική και στην παγκόσμια λογοτεχνία, γεννήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1828 (ή με το τότε ισχύον ημερολόγιο στη Ρωσία 28 Αυγούστου 1828) στη Γιάσναγια Πολιάνα της Ρωσίας.

Παρουσιάστηκε στη λογοτεχνία το 1852 με τα ημερολόγιά του, τα οποία επεξεργάστηκε σε τρία αυτοβιογραφικά μυθιστορήματα και δημοσίευσε ενοποιημένα με τον τίτλο «Από τη ζωή μου». Ακολούθησε το διήγημα «Σεβαστούπολη» (1855-59), όπου περιγράφει της εμπειρίες του ως αξιωματικός στην ομώνυμη πόλη κατά τον πόλεμο της Κριμαίας. Το εξάτομο ιστορικό και φιλοσοφικό μυθιστόρημά του «Πόλεμος και Ειρήνη» (1868-69) και το μυθιστόρημα «Άννα Καρένινα» έκαναν το όνομα του Τολστόι παγκόσμια γνωστό. Αυτά τα μυθιστορήματα αποτελούν δύο από τα σημαντικότερα έργα του ψυχολογικού ρεαλισμού τον 19ο αιώνα.

Ως κριτικός του πολιτισμού και ερμηνευτής θρησκευτικών θεμάτων ο Τολστόι άσκησε σημαντική επιρροή στη σλαβική και στη δυτικοευρωπαϊκή λογοτεχνία. Με τα θρησκευτικά κείμενά του ήρθε όμως σε αντιδικία με την εκκλησία της Ρωσίας, η οποία τον απέβαλε από τις τάξεις της το 1901. Το φθινόπωρο του 1910 εγκάτέλειψε την οικογένειά του για να ζήσει σε ασκητική απομόνωση, καθώς δεν μπόρεσε ποτέ να ξεπεράσει την αντίφαση μεταξύ των θρησκευτικών και κοινωνικών αντιλήψεών του αφενός και της θέσης του ως ευγενής και μεγαλοκτηματίας αφετέρου. Πέθανε στο ταξίδι προς την αυτοεξορία του στις 20 Νοεμβρίου 1910 (ή με το τότε ισχύον ημερολόγιο στη Ρωσία 7 Νοεμβρίου 1910).