Ακούσαμε και αξιολογούμε τα νέα τραγούδια της Νατάσσας Μποφίλιου

Το ομότιτλο τραγούδι του album “Άνω τελεία” έχει φόντο το Παρίσι και πρωταγωνιστή ένα μοιραίο έρωτα. Τη Νατάσσα Μποφίλιου συνοδεύει στην ερμηνεία η βαθιά χροιά του Στάμου Σέμση και ένας black&white ηλεκτρονικός ήχος. Ισορροπημένο χωρίς μουσικές ή στιχουργικές εξάρσεις ένα κομμάτι για έναν άτυχο και καρμικό έρωτα, με τον οποίο πολλοί θα ταυτιστούν.

Το δεύτερο τραγούδι του album είναι το αγγλόφωνο “Stellar Romance” σε ρυθμό bossa nova και “διαστημικό” περιεχόμενο. Η jazz ερμηνευτική προσέγγιση της Νατάσσα Μποφίλιου χάνει τη δυναμική της εξαιτίας του ανάλαφρου τονικού μουσικού συστήματος του τραγουδιού. Κάτι λείπει από το συγκεκριμένο κομμάτι, παρά την προσαρμοστικότητα της ερμηνεύτριας.

Ο “Mάγος βιολιστής” είναι το πιο ολοκληρωμένο κομμάτι του δίσκου. Μια αφήγηση ενός παραμυθιού με δυναμική ενορχήστρωση πνευστών και βιολιού με την ταξιδιάρικη και ζωηρή ερμηνεία της Νατάσσας Μποφίλιου. Οι στίχοι είναι εξαιρετικοί. Αφιερωμένο: «Αχ ανθρωπάκια μου πως σας βασανίζουν τα μηδαμινά στη ζωή. Αχ ανθρωπάκια μου οι Θεοί δακρύζουν μ’ όσα προσκυνάτε στη Γη.»

Το “Πάμε ξανά” –όπως και το Άνω τελεία- θυμίζει περισσότερο από όλα τη Νατάσα Μποφίλιου στα πρώτα της βήματα. Ζεστή, γήινη και ερωτική η ερμηνεύτρια πάλλεται σε ήπιους ηλεκτρονικούς ήχους, που της πηγαίνουν “γάντι”.

Το κομμάτι “Wrong Way” είναι ένα από τα πειράματα που φαίνεται πως κλήθηκε η καλλιτέχνης να φέρει εις πέρας. Αν και δεν της ταιριάζουν οι rock ενορχηστρώσεις θεωρώ πως τα καταφέρνει αξιοπρεπέστατα. Το κομμάτι αναδεικνύει εντέχνως τις ερμηνευτικές και μουσικές δυνατότητες της!

Σε ό,τι αφορά το “Unfinished song”, τελευταίο τραγούδι του δίσκου, έχω ενστάσεις -ή προτάσεις. Η ενορχήστρωση μάλλον επιβεβαιώνει τον τίτλο του τραγουδιού. Όταν άκουσα το «Ατέλειωτο τραγούδι» σκέφτηκα: “Είναι… ορχηστρικό!” Aν παρέμενε απλώς ένα ορχηστρικό βαλσάκι χωρίς στίχους, με τη Νατάσσα Μποφίλιου να ψιθυρίζει σε bousse ferme την τονικότητα του και θα αποτελούσε το πιο ακαταμάχητο κομμάτι του δίσκου.