Είδαμε στις Νύχτες πρεμιέρας τη «Λιμουζίνα»: Η Δούκισσα παρέα με την αφρόκρεμα των Ελλήνων ηθοποιών!

Πρωταγωνιστούν το γνωστό μοντέλο και παρουσιάστρια Δούκισσα Νομικού και η αφρόκρεμα του ελληνικού θεάτρου (Δημήτρης Καταλειφός, Νίκος Κουρής, Δημήτρης Πιατάς, Παύλος Χαϊκάλης, Μάκης Παπαδημητρίου, Στάθης Λιβαθινός, Σταμάτης Φασουλής, Ακύλλας Καραζήσης,Τάκης Σπυριδάκης… Ακόμα και ο μακαρίτης Λευτέρης Βογιατζής).

Στο πλαίσιο της προβολής, ο σκηνοθέτης Νίκος Παναγιωτόπουλος βραβεύτηκε για το σύνολο της προσφοράς του στο ελληνικό σινεμά. Ο σκηνοθέτης, που παρέλαβε το βραβείο του, δήλωσε «αθεράπευτα ερωτευμένος με την Αθήνα». Για την «Λιμουζίνα» ο κ. Παναγιωτόπουλος δήλωσε ότι «πιο πολύ από μια ταινία που βλέπεις είναι μια ταινία που την ακούς» και διευκρινίζει: 
«Ίσως έχουμε μάθει να βλέπουμε τις ταινίες, αλλά δεν έχουμε μάθει να τις ακούμε. Παρόλο που έχουν περάσει 85 ολόκληρα χρόνια από την έλευση του ομιλούντος κινηματογράφου. Όλοι λένε βλακωδώς ότι ο κινηματογράφος είναι εικόνα: και αναφέρονται προφανώς στον Βουβό Κινηματογράφο. Γιατί απ’ το 1923 και μετά, ο κινηματογράφος δεν είναι μόνο εικόνα. Είναι εικόνα και ήχος σε ισότιμη βάση.» Και έκλεισε τονίζοντας: «Μπήκα στο σινεμά ως εικονολάτρης. Ίσως να τελειώσω ως εικονομάχος.»

Όντως, η ταινία του Νίκου Παναγιωτόπουλου, αν και είναι καλογυρισμένη, δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους διαλόγους. Οι στιχομυθίες χαρακτηρίζονται από το απρόβλεπτο και το σουρεάλ στοιχείο που υπάρχει γενικά στις ταινίες του σκηνοθέτη, αλλά είναι πιο καλοδουλεμένοι από ό,τι ας πούμε στο Beautiful People, του ίδιου σκηνοθέτη. Οι διάλογοι και νεκρούς (συγγραφείς) ανασταίνουν, με τον Μπέκετ, τον Νόρμαν Μέιλερ και άλλους να εμφανίζονται στην μεγάλη οθόνη και να συνομιλούν με τους ήρωες της παράστασης.

Αυτή η έμφαση στον λόγο, δίνει και στους σπουδαίους ηθοποιούς του θεάτρου να λάμψουν στην μεγάλη οθόνη, όσο λάμπουν και στο θεατρικό σανίδι. Εκπληκτική ερμηνεία του Δημήτρη Καταλειφού ως Σάμιουελ Μπέκετ, ενώ σου προκαλεί ιδιαίτερη συγκίνηση η μία και μόνη σκηνή, που (πάλι σαν Μπέκετ) εμφανίζεται και ο Λευτέρης Βογιατζής. Ο Παύλος Χαϊκάλης έχει έναν ιδιαίτερα ανατρεπτικό ρόλο, ενός Ιταλού που μαθαίνει τα μικρά παιδιά να προσποιούνται τους ανάπηρους και τον ερμηνεύει θεσπέσια. Ο Μάκης Παπαδημητρίου μια ατάκα έχει και πραγματικά σε καθηλώνει. Ο Τάκης Σπυριδάκης στο γνωστό του στυλ, ως αμερικανός συγγραφέας με κάπως φαλλοκρατικό τσαμπουκά, ξεχωρίζει. Όλοι όμως οι γνωστοί ηθοποιοί του θεάτρου παίζουν ωραία και δίνουν μια άλλη ζωντάνια σε αυτό το έργο με το ταλέντο τους.

Ο Νίκος Κουρής είναι ξεχωριστός, ως πρωταγωνιστής της ταινίας. Ακολουθεί την Γαλλίδα Δούκισσα Νομικού (την Λιμουζίνα, δηλαδή γυναίκα κάτοικο της Λιμόζ) και έναν γερμανό φίλο της. Μέσα από το ταξίδι ερωτικής διεκδίκησης (μάλλον υποτυπώδους) ζωντανεύουν ιδέες και μορφές της λογοτεχνίας και του σινεμά, ενώ γίνεται κι ένας αναστοχασμός του σκηνοθέτη πάνω σε θέματα ελληνικότητας και ευρωπαϊκής σκέψης, σε ισότιμη όμως βάση. Είναι ένα έργο με πολυπολιτισμικό χαρακτήρα. Η Δούκισσα δεν είναι ηθοποιός, φυσικά, αλλά με την ομορφιά της δίνει αυτό το «κάτι» στην ταινία.

Γενικά, η ταινία και καλογυρισμένη είναι και με ωραίους διαλόγους και υποδειγματικές ερμηνείες. Είναι καταπληκτικό πώς μπόρεσε να βάλει και να αξιοποιήσει τόσους σπουδαίους ηθοποιούς σε μια ταινία ο Νίκος Παναγιωτόπουλος. Κατάφερε να δώσει μια αίσθηση γαλλικής πρωτοπορίας, καλλιτεχνικής ελευθερίας, που ποτέ δεν παλιώνει και να δώσει μαθήματα του πώς μπορείς να δημιουργήσεις ένα σύγχρονο έργο με πρόσωπα, ιδέες και καλλιτεχνικές φόρμες της εποχής του 60.

Μετά το τέλος της προβολής, που χειροκροτήθηκε ιδιαίτερα από τον κόσμο, ακολούθησε πάρτι στο Six Dogs. Σε αυτόν τον ωραίο χώρο, όσοι πιστοί ήπιαν το ποτάκι τους, ενώ εμφανίσθηκαν τόσο η Δούκισσα Νομικού, όσο και ο πρωτομάστορας της ταινίας Νίκος Παναγιωτόπουλος.

Γιώργος Σμυρνής