Με το soundtrack του “Κουρδιστού Πορτοκαλιού” βασάνιζε ο Πινοσέτ τους πολιτικούς κρατούμενους!

Όπως αποκαλύπτει δημοσίευμα της Mirror, η σκηνή της ταινίας του Kubrick ίσως να είχε εμπνεύσει και τους βασανιστές του Πινοσέτ. Όπως αποδεικνύεται από σύγχρονες έρευνες, το σκληρό καθεστώς της Χιλής βασάνιζε κρατουμένους με τραγούδια, τα οποία τους υποχρέωνε να ακούνε σε τεράστια ένταση. Και ίσως να μην είναι τυχαίο ότι  χρησιμοποιούσαν κομμάτια από το soundtrack της ταινίας “Κουρδιστό Πορτοκάλι“.

Εκτός όμως από το θρυλιικό αυτό soundtrack, για τον βασανισμό των κρατουμένων χρησιμοποιήθηκαν και τραγούδια του Χούλιο Ιγκλέσιας, αλλά και το γλυκύτατο " target="_blank">My Sweet Lord του George Harrison. Ακούγοντας ειδικά αυτό το κομμάτι του μέλους των Beatles, αναρωτιέσαι πόσο διεστραμμένος μπορεί να είναι κάποιος, ώστε να χρησιμοποιεί μια τόσο γλυκιά μελωδία, για να βασανίσει κάποιον. 

Σύμφωνα με την ερευνήτρια του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ Katia Chornik, τα δημοφιλή αυτά τραγούδια, που παίζονταν σε πολύ μεγάλες εντάσεις για ολόκληρες ημέρες, γίνονταν εργαλείο βασανισμού και “χρησμιμοποιούνταν για να προκαλούν ψυχολογικές και φυσικές βλάβες”. 

Αυτά τα βασανιστήρια γίνονταν σε ειδικούς χώρους βασανιστηρίων, σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και φυλακές στην Χιλή. Η έρευνα της Chornik ονομάζεται “The Sounds Of Memory: Music And Political Captivity In Pinochet’s Chile.” (Οι ήχοι της μνήμης: Μουσική και πολιτική κράτηση στην Χιλή του Πινοσέτ).

Πάντως, ο θόρυβος ως εργαλείο βασανισμού είναι μια δημοφιλής πρακτική. Προκαλεί βλάβες, που δεν μπορούν να αποδειχθούν, καθώς δεν φαίνονται πάνω στο σώμα. Σε διάφορες κατασκοπικές ταινίες, όπως το εξαιρετικό “Κι ο κλήρος έπεσε στον Σμάιλι“, που βασίζεται σε μυθιστόρημα του Λε Καρέ, υπάρχουν σκηνές, στις οποίες ο κρατούμενος βασανίζεται με ακουστικά στα αυτιά για πολλές μέρες. Προφανώς, από αυτήν την τακτική εμπνεύσθηκε ο συγγραφέας του “Κουρδιστού Πορτοκαλιού” Anthony Burgess και δημιούργησε την σκηνή βασανισμού- πλύσης εγκεφάλου. 

Γιώργος Σμυρνής