Ευκαιρίες σε νέους καλλιτέχνες δίνουν τα βραβεία ΔΕΣΤΕ του Κυκλαδικού Μουσείου

Έξι καλλιτέχνες – Μαρία Θεοδωράκη, Ηλίας Παπαηλιάκης, Michail Pirgelis, Κώστας Σαχπάζης, Αλέξανδρος Τζάννης, Μαριάννα Χριστοφίδου – που έχουν επιλεγεί ως υποψήφιοι για το Βραβείο ΔΕΣΤΕ 2013, θα παρουσιάσουν τη δουλειά τους σε μια έκθεση που θα φιλοξενηθεί στους χώρους του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης και που θα διαρκέσει από τις 24 Απριλίου 2013 έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2013. Η συνεργασία αυτή μεταξύ του Ιδρύματος ΔΕΣΤΕ και του Μουσείου εντάσσεται στο πλαίσιο του προγράμματος «Βήμα στους Νέους», με το οποίο το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης ανοίγει ένα διάλογο με τους νέους, ενημερώνει το κοινό για τη σύγχρονη δημιουργία και ενισχύει ένα δυναμικό περιβάλλον ανταλλαγής ιδεών.

Η επιλογή του νικητή του Βραβείου ΔΕΣΤΕ 2013 θα γίνει από μία διεθνή, εξαμελή Κριτική Επιτροπή και το αποτέλεσμα θα ανακοινωθεί κατά τη διάρκεια τελετής απονομής που θα πραγματοποιηθεί στις 9 Σεπτεμβρίου 2013. Ο νικητής του Βραβείου ΔΕΣΤΕ 2013 θα λάβει το χρηματικό έπαθλο των 10.000 Ευρώ.

Το Βραβείο ΔΕΣΤΕ θεσμοθετήθηκε το 1999 και απονέμεται κάθε δύο χρόνια σε έναν Έλληνα ή Κύπριο καλλιτέχνη, που ζει στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό. Στόχος του Βραβείου ΔΕΣΤΕ είναι η ανάδειξη μιας ανερχόμενης γενιάς καλλιτεχνών, που αποτελεί κύριο κομμάτι της πολιτικής του Ιδρύματος για τη στήριξη και την προώθηση της σύγχρονης τέχνης.

Οι Καλλιτέχνες του Βραβείου ΔΕΣΤΕ 2013:

Αναφορές και συνδέσεις, τυπολογίες, έργα που μεταλλάσσονται και αλληλεπιδρούν, η διαδικασία ως περιεχόμενο και το υλικό αντικείμενο της τέχνης ως αφορμή και ως τεκμήριο δράσης, είναι χαρακτηριστικά της δουλειάς της Μαρίας Θεοδωράκη. Ο δημόσιος χώρος και το έργο άλλων καλλιτεχνών λειτουργούν ως ανοιχτά πεδία πάνω στα οποία η καλλιτέχνιδα αναπτύσσει δράσεις που αφορούν τον καθορισμό και τη διεκδίκηση της ατομικής ταυτότητας στο πλαίσιο της πόλης.

Στο έργο του ο Ηλίας Παπαηλιάκης (φώτο) επικεντρώνεται στην έννοια της εικόνας και τη σχέση της με το φυσικό αντικείμενο ακολουθώντας μια ερευνητική διαδικασία της παραστατικής ζωγραφικής, σχεδιάζοντας αποσπάσματα μορφών ή μέρη συνόλων και δημιουργώντας μικρού ή μεσαίου μεγέθους πίνακες. Οι εικόνες που συνθέτει ο Παπαηλιάκης δεν έχουν εικονογραφικά χαρακτηριστικά αλλά βασίζονται στην αφαίρεση και πλάθονται από το χρώμα. Το χρώμα αποτελεί για τον καλλιτέχνη τη γλώσσα για την έκφραση των ιδεών του. Όπως αναφέρει «ζωγραφίζω με άσπρο, μαύρο, κίτρινο, κόκκινο και μπλε, την ανάγκη για μια ακόμη καινούργια πρόταση, την ελπίδα για μια ακόμη καινούργια γλώσσα».

Ο Michail Pirgelis ταξιδεύει με σκοπό να βρει αποσυρμένα αεροπλάνα και συλλέγει αυθεντικά κομμάτια, τα οποία επεξεργάζεται με διαφορετικό τρόπο κάθε φορά, διατηρώντας την αύρα τους. Η δουλειά του διερευνά την ευθραυστότητα της πτήσης, καθώς και την ανθρώπινη επιθυμία να αψηφήσει τη βαρύτητα, η οποία ενέχει συγχρόνως τον κίνδυνο της πλήρους αποτυχίας. Το αρχέγονο όνειρο της πτήσης παρουσιάζεται μέσα από τα μινιμαλιστικά σχήματα, τα οποία σηματοδοτούν την αέναη τεχνολογική εξέλιξη. Επίσης, με τη μοντερνιστική γλώσσα που χρησιμοποιεί, ανακαλεί τα κίνητρα που προσφέρουν νέες δυνατότητες για την οπτική αντίληψη, τη σκέψη και τη δράση. Ο Pirgelis δημιουργεί μια “σύγχρονη αρχαιολογία”, όπου τα κομμάτια αεροσκαφών είναι ένα συνονθύλευμα του παρελθόντος, όντας στο παρόν και εμφαίνοντας στο μέλλον.

Η δουλειά του Κώστας Σαχπάζη βασίζεται στις ιδιότητες και τα χαρακτηριστικά των υλικών, τόσο σαν φυσικές οντότητες όσο και σαν νοητικές δομές. Χειρονομίες, φόρμες, ιδέες και υλικά αρχειοθετούνται, συμπτύσσονται, κατακερματίζονται και τελικά χρησιμοποιούνται για να σχηματίσουν ένα αντικείμενο που διέπεται από μία συνεχή διάθεση να υπονομεύσει τη ίδια του την μορφή. Τα υλικά που χρησιμοποιεί στα γλυπτικά αντικείμενα και ασεμπλάζ του, ορισμένα από τα οποία είναι επιτοίχια διατηρώντας έτσι χαρακτηριστικά που σχετίζονται κυρίως με τη ζωγραφική, κυμαίνονται από jesmοnite, ρητίνη, λατέξ, ξύλο, λάδι, ύφασμα σε δέρμα, χάλυβα, αλουμίνιο, χαλκό, κόκκινο πηλό. Η μέθοδος του μπορεί να συνοψιστεί ως μια συνεχής μετατόπιση μια αρχικής ιδέας. Οι έννοιες όλων των σταδίων της πραγματοποίησης του έργου αιωρούνται εντός και εκτός του προκύπτοντος αντικειμένου.

Βασική πρόθεση της δουλειάς του Αλέξανδρου Τζάννη είναι να μιλήσει για τον χρόνο, μέσα σε μια προσπάθεια να θυμίσει πράγματα που ίσως τείνουν να ξεχαστούν. Αυτό αποδίδεται μέσα από τον τρόπο με τον οποίο δουλεύει – μια αργή και χρονοβόρα διαδικασία – αλλά και μέσα από την επιλογή απλών υλικών παραγωγής που, σε συνδιασμό με τα φουτουριστικά στοιχεία της δουλειάς, τις γραμμικές χαράξεις, τις κοσμικές σαν πλανήτες φόρμες, αλλά και τις νέον λάμπες, δημιουργούν μια αντίστιξη που ενώνει διαφορετικά θέματα.

Στο έργο της η Μαριάννα Χριστοφίδου ερευνά “καταγεγραμμένες πραγματικότητες” μέσω μετωνυμικών διαδικασιών. Οι εικόνες αντιμετωπίζονται ως οπτικά τεκμήρια ιστοριών και τόπων που φέρουν την εγγενή δυνατότητα μιας επαναδιαπραγμάτευσης και εκ νέου διαμόρφωσης. Οι επουσιώδεις, συμπτωματικές αφηγήσεις, απαγκιστρωμένες πια από το αρχικό τους πλαίσιο, παρέχουν τον χώρο για ένα ταξίδι, μια εγκάρσια τομή δια μέσου πολλαπλών επιστημονικών τομέων και χωροχρόνων. Μετατόπιση, ετεροχρονισμός και μεταφορά σε διαφορετικά μέσα και τρόπους παραγωγής συνιστούν κεντρικά στοιχεία της καλλιτεχνικής της προσέγγισης. Τέτοιες διαδρομές παίρνουν τη μορφή αλληλουχιών εικόνων, λόγου και αντικειμένων που ξεδιπλώνονται σε εγκαταστάσεις στον χώρο.

Επιτροπή Επιλογής του Βραβείου ΔΕΣΤΕ 2013:

Αφροδίτη Γκόνου – Σύμβουλος Σύγχρονης Τέχνης, Ντένης Ζαχαρόπουλος – Ιστορικός και Κριτικός Τέχνης, Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης, Ευτύχης Πατσουράκης – Καλλιτέχνης, υποψήφιος για το Βραβείο ΔΕΣΤΕ 2011, Νίκος Παττίχης – Συλλέκτης και Πρόεδρος του Δημοσιογραφικού Οργανισμού “Ο Φιλελεύθερος”, Φαίη Τζανετουλάκου – Ιστορικός Τέχνης, Θεόφιλος Τραμπούλης – Επιμελητής και Συγγραφέας.

Κριτική Επιτροπή του Βραβείου ΔΕΣΤΕ 2013:

Δάκης Ιωάννου – Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ, Πρόεδρος, John Bock – Καλλιτέχνης, Bice Curiger – Kunsthaus Zurich, Ζυρίχη Επιμελήτρια, Daniel Birnbaum – Moderna Museet, Στοκχόλμη, Διευθυντής, Michael Ringier – Συλλέκτης, Beatrix Ruf – Kunsthalle Zurich, Ζυρίχη, Διευθύντρια και Επιμελήτρια.