Ιόλη Ανδρεάδη: “Η δική μου Κασσιανή έχει ανάγκη να πει την ερωτική ιστορία της στο κοινό”
Προσθήκη ως αγαπημένη πηγήΟι περισσότεροι αναγνωρίζουμε αόριστα το Τροπάριο της Κασσιανής ως ένα από τα σύμβολα του Πάσχα. Πόσοι όμως γνωρίζουν για το “love story” που κρύβεται ιστορικά πίσω από αυτό τον εκκλησιαστικό ύμνο;
Η Ιόλη Ανδρεάδη είναι μια νέα σκηνοθέτις που ζει στο Λονδίνο, και που με το έργο της “Κασσία”, που ανεβάζει στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων, επιχειρεί να φωτίσει τον έρωτα ανάμεσα στην Κασσιανή και τον αυτοκράτορα Θεόφιλο, την εποχή της Εικονομαχίας, μέσα από τη γυναικεία “ματιά” της Κασσιανής. Παρακάτω μας εισάγει στη φιλοσοφία και την ατμόσφαιρα αυτής της πολύ ενδιαφέρουσας “πασχαλινής” παράστασης…
Για να μπείτε στο κλίμα…
Βυζάντιο, περίοδος της Εικονομαχίας. Ο αυτοκράτορας Θεόφιλος αναζητά σύντροφο. Ερωτεύεται την Κασσιανή, παντρεύεται τη Θεοδώρα. Κάποια χρόνια μετά, η Κασσιανή έχει γίνει μοναχή. Γράφει έναν ύμνο. Τον ύμνο που η Μαρία Μαγδαληνή -και οποιαδήποτε μεταμελημένη γυναίκα- απευθύνει στον Χριστό. Ο Θεόφιλος την επισκέπτεται στο μοναστήρι. Εκείνη κρύβεται. Εκείνος ανακαλύπτει τα χαρτιά της και συμπληρώνει την τελευταία φράση στον ύμνο της…
Συνέντευξη στην Αργυρώ Σταυρίδη
Δώστε μας μια σύντομη περιγραφή της “Κασσίας” σας ως θεατρικού έργου.
Η “Κασσία” είναι ένας γυναικείος μονόλογος. Χωρίζεται σε εννιά σκηνές. Η κάθε σκηνή βρίσκει την Κασσία σε διαφορετική στιγμή της ζωής της, ξεκινώντας από την πρώτη και τελειώνοντας με την τελευταία της συνάντηση με τον Αυτοκράτορα Θεόφιλο. Στις μεταβάσεις από σκηνή σε σκηνή παίζει καθοριστικό ρόλο η μουσική της Ερατώς Α. Κρεμμύδα, που αυξάνει την ενέργεια στο χώρο και βοηθά να λειτουργήσουν αυτά τα σκαλοπάτια, να δεθούν η μια σκηνή με την επόμενη.
Ο μονόλογος αυτός έχει παραλήπτη κάποιο πρόσωπο μέσα στο σύμπαν του έργου ή είναι πιο “φιλοσοφικός”;
Ο μονόλογος απευθύνεται στο κοινό. Ο χαρακτήρας, σήμερα, έχει την ανάγκη να πει την ιστορία του στο κοινό.
Η Κασσιανή έγραψε το τροπάριό της σε απομόνωση. Εσείς πώς γράψατε το έργο;
Στο σπίτι. Με τη βοήθεια του ίντερνετ.
Είστε θρήσκα; Πώς αντιλαμβάνεστε τη θρησκεία;
Δεν ξέρω. Μου αρέσουν οι άδειες εκκλησίες, τα ξωκλήσια, το Τροπάριο της Κασσιανής και το Ω γλυκύ μου έαρ. Δε μου αρέσουν οι κυρίες που σε σπρώχνουν στην εκκλησία για να περάσουν μπροστά σου, ο συντηρητισμός, η διαφθορά και η υποκρισία της Εκκλησίας.
Συνήθως ο έρωτας είναι για την “επίσημη γραμμή” των θρησκειών κάτι κατώτερο του “θεϊκού” ή ακόμα και μιαρό. Εσείς πώς προσεγγίζετε το θέμα του έρωτα στο έργο σας;
Ο έρωτας ταυτίζεται με το θεϊκό.
Τι σημαίνουν οι φράσεις “η θρησκευτική γραφή ως ερωτική πράξη” και “ένας ερωτικός μονόλογος για τη γραφή”;
Είναι κυριολεκτικές. Η πρώτη σημαίνει πως δυο ερωτευμένοι άνθρωποι, ο Θεόφιλος και η Κασσιανή, μιλούν για τον έρωτά τους μέσα από ένα θρησκευτικό κείμενο, το Τροπάριο της Κασσιανής, το οποίο γράφουν μαζί. Βρίσκονται μαζί σ’αυτό. Η δεύτερη σημαίνει πως ο μονόλογος είναι η ιστορία μιας γυναίκας ερωτευμένης που γράφει. Μιας ποιήτριας. Υμνογράφου. Που είναι υπέρ των εικόνων. Όλα αυτά τα στοιχεία έκαναν αναγκαίο έναν ουσιαστικό διάλογο με την ηθοποιό Ραχήλ Λιαποπούλου, τη Δήμητρα Λιάκουρα που ανέλαβε την εικαστική επιμέλεια, τη συνθέτη Ερατώ Α. Κρεμμύδα, το Δήμο Αβδελιώδη και το χώρο του Κέντρου Ελέγχου Τηλεοράσεων. Μέσα από αυτό το διάλογο και ομαδική δουλειά προσεγγίσαμε αυτό τον ένα πολυσχιδή/πολυτάλαντο χαρακτήρα.
Η “Κασσία” παίζεται κάθε Παρασκευή, Σάββατο & Κυριακή στις 21.15, στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων, ως τις 28 Απριλίου. Περισσότερες πληροφορίες, εδώ.
Βίντεο από την παράσταση, παρακάτω:
