Έκθεση του Robert Wilson στην Στέγη- Πορτραίτα των star σχεδόν ζωντανά!
Όταν ακούει κανείς ονόματα, όπως αυτά του Johnny Depp, του Brad Pitt, του Sean Penn ή της Salma Hayek, το μυαλό του μοιραία πηγαίνει σε χολυγουντιανά blockbuster, με μπόλικα εφέ, περιπέτειες, δράση και κυρίως κίνηση. Κι όμως, όταν αυτά τα μεγάλα ονόματα τα πιάνει ο φακός ενός πρωτοποριακού καλλιτέχνη, όπως ο Robert Wilson, το αποτέλεσμα είναι τελείως διαφορετικό.
Ο Robert Wilson, έχοντας ασχοληθεί κατά καιρούς με τη χορογραφία, τη ζωγραφική, τη γλυπτική, την performance, επικέντρωσε τη δημιουργικότητά του στη σκηνοθεσία. Μάλιστα, την σκηνοθετική του δεινότητα την είδαμε φέτος στο Εθνικό Θέατρο με την παράσταση του Οδύσσεια.
Ωστόσο, ποτέ του δεν εγκατέλειψε τις εικαστικές τέχνες. Στο πλαίσιο αυτό, συνέλαβε και σκηνοθέτησε, στο διάστημα 2004-2009, 56 video-portraits (ορισμένα από αυτά σε πολλαπλές εκδοχές). 
Η έκθεση αυτών των πορτρέτων παρουσιάζεται στην Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση μέχρι τις 7 Ιουλίου 2013, στον Εκθεσιακό χώρο του κτηρίου.
Ενώ οι υπερπαραγωγές του Hollywood και οι πρωταγωνιστές τους χαρακτηρίζονται από μια φρενίτιδα δράσης και κίνησης, ο Wilson βιντεοσκοπεί τους σταρ στα όρια κίνησης και ακινησίας. Η δύναμη της εικόνας, το γκροτέσκο στοιχείο, ίσως ακόμα και το κιτς, η πολυχρωμία, οι αναφορές στο Hollywood… Οι ασπρόμαυρες ντίβες της πρώτης εποχής, τα στοιχεία του θρίλερ, του νουάρ. Μέσα σε μια διάσταση ακινησίας, η οποία διακόπτεται μόνο από ανεπαίσθητη κίνηση, δημιουργείται μια αίσθηση μυσταγωγίας και εικαστικής τελετουργίας.
Πέρα όμως από το Hollywood, υπάρχουν εικόνες ακόμα που μου θύμισαν διάσημα videoclip της δεκαετίας του 90 (όπως το Heartshaped Box των Nirvana και το Losing my religion των REM).
Ακόμη, υπάρχουν αναφορές σε όλη την εικαστική ιστορία της Δύσης, με πιο χαρακτηριστικό τον διάσημο πίνακα του Ρέμπραντ «Μάθημα ανατομίας» με τον Robert Downey Junior, αλλά και άλλους πίνακες, όπως το μαρτύριο του Αγίου Σεβαστιανού, με τον Mikhail Baryshnikov δεμένο και διάτρητο από βέλη κ.α.
Υπάρχουν και σέξι στοιχεία, πάντως, όπως η σχεδόν γυμνή Dita von Teese πάνω σε κούνια για τους άντρες. Οι γυναίκες, πάλι, θα εντυπωσιαστούν από την εικόνα του ημίγυμνου Brad Pitt, τον οποίο καταβρέχει μία καταιγίδα, ενώ αυτός απαντάει με ένα νεροπίστολο.
Γενικότερα, τα video- πορτρέτα του Wilson αποτελούν ένα σχόλιο στην ιστορία της προσωπογραφίας ως εικαστικού είδους. Διαπλέκουν τη φωτογραφία, τον κινηματογράφο, τη λογοτεχνία και τον ήχο. Επίσης, συνδυάζουν κάθε ένα από τα πορτραίτα με μια πρωτότυπη μουσική σύνθεση, επιστρατεύοντας συνθέτες όπως οι Loy Reed, Nino Rota, Tom Waits κ.α. ή ενορχηστρώνοντας έργα των Bach, Beethoven, Tchaikovsky και Wagner.
Στον εκθεσιακό χώρο της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών (Λεωφ. Συγγρού 107-109)- Μέχρι τις 7 Ιουλίου 2013
Γιώργος Σμυρνής
