Naked City: Τα… πετάμε και μιλάμε για την Αθήνα!

Το Naked City είναι μια διαφορετική στήλη γυμνού- μια στήλη αστικού ή αστικοποιημένου γυμνού. Οι άνθρωποι που γδύνονται στη Lifo το κάνουν αφιλοκερδώς και για φιλανθρωπικό σκοπό- κάτι λένε για ένα ίδρυμα Πίστη. Κι επίσης, δεν παρουσιάζονται μόνο νέες και όμορφες (και νέοι και όμορφοι) στις φωτογραφίες αυτές. Αραιά και πού (και μάλλον για το ξεκάρφωμα) βλέπουμε και καμία πιο ευτραφή και μεγάλη σε ηλικία τολμηρή ύπαρξη, που γδύνεται μπροστά στο φωτογραφικό φακό. Αλλά το πιο σημαντικό στο Naked City είναι ότι δε μένουν μόνο στο γδύσιμο, αλλά λένε τι τους αρέσει στην πόλη τους, την Αθήνα. Κι αυτό είναι κάτι που ίσως να κάνει αυτή τη στήλη τον ιδανικό τουριστικό οδηγό για την πρωτεύουσα.

Η sexy Μαρία Συνατσάκη, ας πούμε μας δείχνει ότι, ακόμα και γυμνή, παραμένει άνθρωπος του δρόμου: «Στην Αθήνα μού αρέσουν το ξημέρωμα, ο Αύγουστος, οι ταράτσες και το άγαλμα του Δρομέα απέναντι απ’ το Χίλτον».

Πιο αγαπησιάρα αποδεικνύεται η γυμνή Δήμητρα Ματσούκα, καθώς δηλώνει απερίφραστα «Η Αθήνα μου αρέσει γιατί εδώ μένουν οι άνθρωποι που αγαπώ».

Τον εύθυμο χαρακτήρα της Αθήνας ανακαλεί στη γυμνή της φωτογράφηση η Μαρία Διακοπαναγιώτου, γνωστή από την βλάχικη διαφήμιση με το You are a check machine «Στην Αθήνα μού αρέσει ότι όποια συζήτηση και να κάνουμε για το τι μας αρέσει σ’ αυτήν καταλήγει σε γέλια».

Παράξενη θα φανεί σε πολλούς η εξής ομορφιά της ελληνικής πρωτεύουσας, την οποία εντόπισε ο Peps Gavalas- γυμνός Σχεδιαστής της σειράς ρούχων Love.god.fashion.  «Στην Αθήνα μού αρέσουν τ’ απλωμένα ρούχα στα μπαλκόνια». (Λογικό, από μία άποψη, για έναν σχεδιαστή ρούχων)

Χαμένη στη μετάφραση και με χαμένα τα ρούχα της η Amanda Vale, που εμφανίζεται σε μία kinky φωτογράφηση μέσα σε μια μπανιέρα με γάλα και δημητριακά, δηλώνει: «Ως μεταφράστρια, αντιμετωπίζω την Αθήνα σαν μια μετάφραση ενός απαιτητικού κειμένου. Χρειάζεται να κάνεις καλή έρευνα για να βρεις αυτό που ψάχνεις κι έχει πολλές επαναλήψεις, οι οποίες μπορούν να σε κάνουν να χάσεις το ενδιαφέρον σου, αλλά σε μια επόμενη πρόταση, σε ένα επόμενο στενό, είναι εύκολο να σε κερδίσει ξανά. Θέλει τρόπο και όχι κόπο».

Τελικά, χάρη στο Naked City του Lifo η Αθήνα παρουσιάζει την ιδεατή εικόνα μίας φωτισμένης πόλης διάσημων ή wannabe γυμνιστών. Προκύπτει όμως το ερώτημα: Πρέπει να είσαι γυμνός, για να μιλήσεις για την Αθήνα; Ναι, γιατί έτσι αποδεικνύεις πως είσαι αρκετά θαρραλέος, ώστε να πεις τη γυμνή αλήθεια για την πόλη σου! Και κυρίως πρέπει να είσαι γυμνός, ώστε να τραβήξεις το ενδιαφέρον για να προσέξουν οι άλλοι τι λες για την πόλη σου;

Δυστυχώς, όμως, τα σχόλια των γυμνών Αθηναίων σε γενικές γραμμές είναι κοινότοπα ή δήθεν ή και τα δύο. Παρά το γεγονός ότι αυτά που λένε βέβαια οι γενναίοι Αθηναίοι δεν μας συγκινούν ιδιαίτερα, μένουν πάντα τα γυμνά ωραία τους σώματα αποτυπωμένα στον φακό του Lifo, να μας προσφέρει οπτική απόλαυση, σε μια πόλη όπου κυριαρχεί η ασχήμια, οι ακαθαρσίες στα πεζοδρόμια και τα σκουπίδια. Αλλά όπως δηλώνει μία από τις ιέρειες του αστικού γυμνού «στην Αθήνα μου αρέσουν τα σκουπίδια της!»

Γιώργος Σμυρνής