Εκλογολογία στο φουλ- Μέχρι κι η Τατιάνα το γύρισε στο πολιτικό!

Η είσοδος της Χρυσής Αυγής ήταν αρχικά το πιο πιασάρικο θέμα, καθώς η πολιτική νομιμοποίηση του νεοναζισμού εύλογα σοκάρει την κοινή γνώμη, ενώ και η γραφικότητα των μελών του συγκεκριμένου χώρου δίνει ρεπορτάζ που εγγυώνται υψηλή τηλεθέαση. Αλλά είναι κυρίως η ρευστότητα και η αδυναμία να σχηματισθεί κυβέρνηση, που φέρνει τρόμο στο κοινό.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο και μία “ιέρεια” του τηλεοπτικού life style, η Τατιάνα Στεφανίδου, (στα χνάρια του γκουρού του Infotainment Σταμάτη Μαλέλη) το γύρισε στο πολιτικό από την εκπομπή της. Είναι εντυπωσιακό να βλέπεις στην εκπομπή Μίλα ένα ακόμα τηλεοπτικό πάνελ γεμάτο πολιτικούς. Και η Τατιάνα Στεφανίδου, για να πρωτοτυπήσει, έδωσε το λόγο στους πολίτες, να καταθέσουν τις ερωτήσεις τους στους πολιτικούς.

Στην πραγματικότητα, αυτό που είδαμε- όσο είδαμε- ήταν ένα ακόμα πολιτικό talk show με τους πολιτικούς να λένε τις γνωστές μισές αλήθειες τους. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες, για το ποιός είπε τα περισσότερα ψέματα, γιατί παρακολούθησα μικρό μέρος από τις δύο εκπομπές της Τατιάνας με πολιτικά πάνελ. Έτσι κι αλλιώς, παρά την διαδραστικότητα που επέβαλε η παρουσιάστρια, δεν υπήρχε μεγάλη διαφορά από τα άλλα αντίστοιχα πάνελ που φτιάχνουν οι δημοσιογράφοι του πολιτικού ρεπορτάζ.

Ένα αστείο περιστατικό ήταν όταν ένας τηλεθεατής ρώτησε έναν βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ γιατί δεν σχηματίζει κυβέρνηση. Παραπονέθηκε ότι θα ξανατρέχει στο χωριό του να ψηφίσει, με σημαντικό κόστος γι’ αυτόν κι έριξε τις ευθύνες στο αριστερό κόμμα, για το ότι θα ξαναγίνουν εκλογές. “Δηλαδή εσείς ψηφίσατε Σύριζα;” τον ρώτησε ειρωνικά η Τατιάνα. Και ο άνθρωπος που έκανε την ερώτηση, απάντησε “όχι”. Εγκαλούσε κάποιον, τον οποίο δεν ψήφισε, για το ότι δεν κυβερνάει!

Έχουμε λοιπόν ένα παράδοξο φαινόμενο: Να ψηφίζει κανείς ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ και να θέλει να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ! Ή να ψηφίζει ΣΥΡΙΖΑ και να παρακαλάει να μην πάρει μέρος το κόμμα του στη νέα κυβέρνηση, αλλά να μείνει στον (προνομιακό;) χώρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης, για να “παίζει μπάλα” μόνος του, όπως λέμε. Οι εκλογείς πλέον παρακαλούν να κυβερνήσουν κόμματα, τα οποία δεν έχουν ψηφίσει.

Αυτό πριν λίγο καιρό θα φάνταζε αδιανόητο! Κάποτε η εξουσία έδειχνε ο φυσικός προορισμός κάθε κόμματος. Και οι πολίτες ψήφιζαν συνήθως σαν πελάτες- τουλάχιστον οι πιο μέσα στα κομματικά πράγματα. Πλέον, οι πολίτες για κάποιους ψηφίζουν σαν πολίτες και όχι σαν πελάτες, αν και κατά τη γνώμη μου μάλλον ψηφίζουν σαν δυσαρεστημένοι ή απελπισμένοι πελάτες, που βλέπουν ότι το μαγαζί είναι άδειο και δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν με την ψήφο τους, παρά μόνο νέα μέτρα οδυνηρά για τις τσέπες τους.

Βλέπουμε λοιπόν ότι ο όποιος κομματικός πατριωτισμός έχει απομείνει σε στελέχη και μερίδα των ψηφοφόρων, σπρώχνει τα κόμματα όχι να θέλουν να κυβερνήσουν, αλλά να αποφεύγουν την διακυβέρνηση, όπως ο Διάολος το λιβάνι. Ή να προσπαθούν να παρασύρουν και κάποιον άλλο στη συγκυβέρνηση, προκειμένου να μοιραστούν μαζί του πολιτικό κόστος ή να τον τραβήξουν κι αυτόν στην εκλογική κατρακύλα. Σε τι συνέπειες μπορεί να οδηγήσει όλο αυτό το σκηνικό, που φέρνει τεράστια ρευστότητα και μεγάλες καθυστερήσεις, μένει να το δούμε. Πάντως, δε νομίζω να είναι ευχάριστες για τον τόπο.

Γιώργος Σμυρνής