Πόσο… ελληνική είναι η καρδιά του Μιχαλολιάκου;

Το μαζικό κοινό της τηλεόρασης είχε και την ευκαιρία να ακούσει το τηλεοπτικό διάγγελμα του Νικόλαου Μιχαλολιάκου, αμέσως μετά το αποτέλεσμα των εκλογών. Αυτό που κάνει εντύπωση- σε εμένα τουλάχιστον- είναι από τη μία η φράση “Θέλω να ευχαριστήσω με όλη τη δύναμη της ελληνικής μου καρδιάς“. Κι εγώ με τα ελληνικά μου δάχτυλα με ελληνικές λέξεις που βγαίνουν από τον ελληνικό μου εγκέφαλο έχω να πω ότι η χρήση του επιθέτου “ελληνικός-η-ο” σε κάθε ουσιαστικό που χρησιμοποιούμε, είναι αναμφίσβητητα ένας πλεονασμός, που στην περίπτωση της ρήσης Μιχαλολιάκου ήταν μία ακόμη υπενθύμιση του ομιλούντος ότι είναι αρχηγός ακροδεξιού κόμματος .

Βέβαια, εντυπωσιακή ήταν και η ρήση του Καίσαρα που χρησιμοποίησε ο Μιχαλολιάκος. “Veni, vidi, vici” “ήλθα είδα νίκησα”, την οποία ο Ρωμαίος στρατηγός και μετέπειτα δικτάτορας χρησιμοποίησε μετά από πολεμικό του θρίαμβο. Μία φράση που όσοι διαβάζουν Αστερίξ σίγουρα την γνωρίζουν, αφού ο Καίσαρας φιλοξενείται συχνά στο γαλλικό κόμικ. Όπως επίσης γνωρίζουν και το Morituri te salutant (Οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν), το οποίο είναι ο χαιρετισμός που απηύθυναν οι μονομάχοι της αρένας στον Ρωμαίο Αυτοκράτορα. Ας ελπίσουμε να μην είναι ο χαιρετισμός που θα απευθύνει και ο ελληνικός λαός στον κ. Μιχαλολιάκο, αλλά εκεί που πάνε τα πράγματα, για όλα θα πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι.

Αυτό που είναι θλιβερό, είναι το γεγονός ότι υπάρχει μία σταδιακή απενοχοποίηση της ακροδεξιάς ψήφου στην Ελλάδα. Από το ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη, το οποίο σταδιακά άρχισε να μετακινείται από τις ακραίες θέσεις του και να πηγαίνει προς την Κεντροδεξιά, στην πιο καθαρή έκφραση ακροδεξιού λόγου και πολιτικής πρότασης, την οποία εκπροσωπεί η Χρυσή Αυγή, έχουμε μία όλο και πιο ισχυρή έκφραση σοβινισμού στην ελληνική βουλή. Αυτό οφείλεται σε διάφορα αίτια και είναι ένα φαινόμενο, που δεν είναι μόνο ελληνικό. Στην Ελλάδα, ανορθολογικές πολιτικές δεκαετιών από τα κόμματα εξουσίας και τα πελατειακά τους δίκτυα, που οδήγησαν στην κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας, στρέφουν το κοινό προς ακόμα πιο ανορθολογικές φωνές του πολιτικού (;) φάσματος,  που προτείνουν ανεφάρμοστες λύσεις ή δημιουργούν συνθήκες πολύ επικίνδυνες.

Είναι δύσκολο να ζητάει κανείς από τους ψηφοφόρους να είναι ορθολογικοί σε τέτοιες περιόδους. Πιο εύκολο είναι να απαιτήσεις κάτι τέτοιο από τους πολιτικούς, που έχουν και μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης. Ας ελπίσουμε ότι για μία φορά θα το κάνουν, αν και τα πρώτα δείγματα μετά τις εκλογές δεν είναι ενθαρρυντικά. Φυσικά, στους πολιτικούς δεν συμπεριλαμβάνω τον κ. Μιχαλολιάκο, καθώς δεν θεωρώ ότι εκφράζει πολιτικό λόγο.

Γιώργος Σμυρνής