Συγκίνηση για τον Κωνσταντίνο Παπαχρόνη
Συχνά η τηλεόραση κατηγορείται για φτηνά προγράμματα, αποβλάκωση του κοινού και τα ρέστα. Όμως, οι περισσότεροι κατήγοροί της (τηλεκριτικοί και διανοούμενοι), εκτός του ότι σπάνια χάνουν ευκαιρία να παρευρεθούν σε κάποιο τηλεοπτικό πάνελ, ασχολούνται ελάχιστα με τα καλά τηλεοπτικά προϊόντα, που δίνουν την δυνατότητα σε μεγαλύτερο μέρος του κοινού να έρθει σε επαφή με καλής ποιότητας έργα τέχνης και με σοβαρά ζητήματα ιστορικού, πολιτικού, επιστημονικού ενδιαφέροντος.
Η πρόσφατη προβολή της ταινίας “Σκλάβοι στα δεσμά τους” από την ΕΤ1 είναι ένα από αυτά τα παραδείγματα. Η ταινία βασίζεται στο κύκνειο άσμα του συγγραφέα Κωσταντίνου Θεοτόκη (1922) και σκηνοθετήθηκε από τον Τώνη Λυκουρέση. Απόρροια επίπονης δουλειάς, δέκα και πλέον χρόνων το έργο θεωρείται κατάθεση ψυχής του Θεοτόκη.
Χωρίς να είναι τέλεια, η ταινία αυτή είχε καλές ερμηνείες (Γιάννης Φέρτης, Άκης Σακκελαρίου, Χρ. Λούλης, Κωνστ. Παπαχρόνης, Ρηνιώ Κυριαζή κ.α.) και καλή κινηματογράφηση. Και σίγουρα έγινε η τηλεόραση βήμα για την προβολή μιας ποιοτικής δουλειάς, τόσο από λογοτεχνικής, όσο και από κινηματογραφικής άποψης.
Πέρα από τις αδυναμίες, όμως, και τα δυνατά σημεία του έργου αυτού, αυτό που τελικά μου έμεινε ήταν η συγκίνηση από την ερμηνεία του Κωνσταντίνου Παπαχρόνη, ενός από τους πιο υποσχόμενους νέους Έλληνες ηθοποιούς, που έφυγε πρόωρα το 2008 σε τροχαίο. Ο Παπαχρόνης ερμήνευε το ρόλο του ρομαντικού και φιλάσθενου διανοούμενου Άλκη Σωζόμενου, με τον οποίο είναι ερωτευμένη η όμορφη κόρη του κόντε Οφιομάχου, η Ευλαλία (Ρηνιώ Κυριαζή). Αλλά, για να ξαλαφρώσει η οικογένεια από τα χρέη που την πνίγουν, η κοπέλα εξαναγκάζεται να παντρευτεί τον ελάχιστα γοητευτικό, πραγματιστή και φοβερά φιλόδοξο γιατρό Αριστείδη Στεργιώτη (Άκης Σακκελαρίου). Γύρω από αυτόν τον εξαναγκασμό, που καταστρέφει ένα ρομαντικό ειδύλλιο, περιστρέφεται το δράμα ενός έργου με έντονες κοινωνικές αιχμές.
Σχετικά με τον Κ. Παπαχρόνη, ομολογώ ότι δεν έτυχε να τον παρακολουθήσω στο θέατρο και αυτό με στενοχωρεί κάπως. Είχα, πάντως, εντυπωσιασθεί από την ερμηνεία του στο cult σίριαλ “Πάλι από την αρχή” στο Mega, το οποίο ελάχιστοι είδαν, μάλλον γιατί ήταν υπερβολικά πρωτοποριακό για την εποχή του και σε άλλες προσπάθειές του στην τηλεόραση και στο σινεμά. Πέρα από το υποκριτικό του ταλέντο, το οποίο αναγνώριζαν όλοι οι άνθρωποι του συναφιού, ο Παπαχρόνης ήταν ένα σπάνιο φαινόμενο, καθώς συνδύαζε την ποιότητα ενός ηθοποιού επιπέδου με κάτι από τη λάμψη και την “τρέλα” ενός Μικ Τζάγκερ.
Τελικά, η συγκίνηση μου για τον αδικοχαμένο ηθοποιό, με έκανε να δω το “Σκλάβοι στα δεσμά τους”, κυρίως σαν φόρο τιμής στο πρόωρα χαμένο ταλέντο της ελληνικής ηθοποιίας. Άλλωστε, ένα από τα δυνατά σημεία του κινηματογράφου, είναι η ικανότητα του να αφήνει κάτι πίσω.
Γιώργος Σμυρνής
