Ιδανικός για Strauss Kahn ο Gerard Depardieu

Από πολλές απόψεις, ο Depardieu ίσως είναι εξαιρετική περίπτωση, για να ερμηνεύσει τον Διευθυντή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, που, εξαιτίας της άσωτης ζωής του κατέστρεψε τις πιθανότητες να γίνει ο Πρόεδρος της Γαλλίας.

Κατ’ αρχάς, είναι καλός ηθοποιός, με παγκόσμια φήμη και μεγάλης διάρκειας καριέρα. Ίσως είναι ο πιο αναγνωρίσιμος Γάλλος ηθοποιός. Αν και στο πρόσωπο δεν μοιάζει ιδιαίτερα με τον Strauss Kahn, κάτι που είναι μια κρίσιμη παράμετρος σε τέτοιες ταινίες, σωματικά βρίσκονται αρκετά κοντά. Επίσης, έχουν ακριβώς την ίδια ηλικία- και οι δύο 62 ετών!

Εκτός του ότι είναι και οι δύο Γάλλοι, είναι και οι δύο κακά παιδιά. Οι συμπεριφορές τους σοκάρουν τον αγγλοσαξωνικό κόσμο και κυρίως τα αγγλοσαξωνικά tabloid. Είναι χαρακτηριστικό ότι την περίοδο που κυριαρχούσε στην ειδησεογραφία το σκάνδαλο Dominique, έγινε μεγάλο θέμα το γεγονός ότι ο Depardieu κατούρησε μέσα σε ένα μπουκάλι, στην διάρκεια μιας πτήσης, γιατί ήταν κατειλημμένη η τουαλέτα του αεροπλάνου.

Όσο κι αν φαίνεται απίστευτο, αυτά τα εντελώς άνισα θέματα συσχετίσθηκαν, ιδίως από τις αγγλοσαξωνικές εφημερίδες, που έχουν διαμορφώσει ένα συγκεκριμένο και όχι ιδιαίτερα κολακευτικό στερεότυπο του “μάτσο” Γάλλου άνδρα. Και μέσα σε αυτό, ταυτίσθηκαν δύο εντελώς άσχετες συμπεριφορές. Διότι μπορεί να είναι απρέπεια να ουρεί ένας διάσημος ηθοποιός σε μια γωνία μέσα σε ένα μπουκάλι, αλλά δεν μπορεί να σταθεί δίπλα στην κατηγορία για βιασμό μιας από τις πιο σημαντικές μορφές της παγκόσμιας πολιτικής σκηνής.

Βέβαια, ο Depardieu έχει το δικό του παρελθόν ως κακό παιδί, όπως και αρκετοί ηθοποιοί, ιδίως Αμερικάνοι και Ιρλανδοί, που είχαν σχέση με τον υπόκοσμο ή το περιθώριο και έχουν εμπλακεί σε εγκληματικές συμπεριφορές. (Ίσως αυτή η βιωματική τους σχέση με το έγκλημα να αποτελεί και διαβατήριο για τη συμμετοχή τους σε κάποιες ταινίες.) Ήταν από παλιά κακό παιδί και η συμπεριφορά του σπάνια τηρεί το savoir vivre, όπως τουλάχιστον προσπαθεί να μας το διδάξει στην Ελλάδα ο κ. Ζαμπούνης. Από αυτήν την άποψη, είναι μια εξαιρετική επιλογή για τον άσωτο Strauss-Kahn, καθώς το κοινό τους ταυτίζει.

Αλλά, αν τελικά η ταινία βγει στους κινηματογράφους, πολλά θα κριθούν όχι μόνο από τον ηθοποιό, αλλά από το σενάριο, την παραγωγή, τη σκηνοθεσία, το καστ και άλλες πολλές παραμέτρους. Ο κινηματογράφος, ως γνωστόν, είναι συλλογική δουλειά.

Γιώργος Σμυρνής