Τζάμπα πράγμα! Μιχαήλ Άγγελος μόνο… για 6 εκατ. ευρώ!

Αυτό το σπάνιο σκίτσο, το οποίο έχει παρουσιαστεί στο κοινό μονάχα μία φορά, πρόκειται να δημοπρατηθεί τον επόμενο μήνα στο Λονδίνο. Ο οίκος δημοπρασιών Christie’s εκτιμά ότι το έργο θα πουληθεί για περίπου 5,7 εκατομμύρια ευρώ!

Αν κι είμαστε συνηθισμένοι πλέον να ακούμε τέτοια ποσά για έργα μεγάλων ζωγράφων, δεν παύουν, ιδίως στις εποχές κρίσης που ζούμε, να ακούγονται εξωφρενικά. Πόσο μάλλον, όταν τα λεφτά δεν τα καρπώνεται ο δημιουργός, ο οποίος έχει πεθάνει εδώ και αιώνες. Κι επίσης, όταν αυτά τα έργα αποτελούν πλέον κομμάτι της πανανθρώπινης κληρονομιάς και θα έπρεπε να κρατηθούν σε κάποιο μουσείο, για να τα βλέπει όλος ο κόσμος και όχι στο χρηματοκιβώτιο ενός ιδιώτη συλλέκτη. Εξάλλου, τα έργα αυτά είναι τόσο ακριβά, που οι επενδυτές τα κρύβουν σε χρηματοκιβώτια και κρεμάνε στους τοίχους αντίγραφα τους.

Αυτά τα ποσά είναι πρόκληση, θεωρώ και για τους ίδιους τους καλλιτέχνες.

Η μοίρα του καλλιτέχνη, ιδίως αυτού που είναι πρωτοποριακός και όχι διακοσμητικός, είναι δυστυχώς η φτώχια. Γνωρίζοντας κάποιος αυτήν την αλήθεια, αντιμετωπίζει ως πρόκληση αυτά τα μυθώδη ποσά. Ο Βαν Γκογκ σε όλη του τη ζωή πούλησε μόνο έναν πίνακα. Τώρα τα έργα του αποτιμώνται σε ολόκληρες περιουσίες.

Για να γίνουμε και λίγο μακάβριοι, το έργο ενός νεκρού καλλιτέχνη είναι πολύ καλύτερη επένδυση από το έργο ενός ζωντανού. Ο Σελίν κατηγορούσε τον εκδότη του, πως περίμενε το θάνατό του, για να εκδώσει τα έργα του- γιατί ο θάνατός του θα ήταν πάρα πολύ καλή διαφήμιση. Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι ο μεγάλος Γάλλος συγγραφέας ήταν υπερβολικός, γενικά ακούγεται στενόχωρο το ότι τόσοι μεγάλοι δημιουργοί περνάνε ζωή μες τη φτώχεια για να γίνονται πάμπλουτοι με τα έργα τους άλλοι, οι οποίοι γεννήθηκαν πολλά χρόνια (ή και αιώνες) μετά!

Γιωργος Σμυρνής