Ulrich Schnauss & Larry Gus στο Block 33

Γεννημένος στην Βόρεια Γερμανία το 1977, ο Ulrich Schnauss, αποφάσισε να εγκαταλείψει το άχαρο τοπίο του παραθαλάσσιου Κίελ για να ζήσει στο ενεργό Βερολίνο. Ο ίδιος αναφέρει πως η καθημερινότητα σε ένα μικρό χωριό, γκρίζο και βαρετό, ήταν αυτό που τον ώθησε να ασχοληθεί με την μουσική.

Ο Schnauss ανακάλυψε την ηλεκτρονική μουσική παράλληλα με το νεοσυσταθέν κίνημα του shoegaze στις αρχές του 1990. Συγκροτήματα όπως οι: My Bloody Valentine,Chapterhouse, The Orb, 808 State, Shades of Rythm, LFO και κυρίως οι Slowdive σφυρηλάτησαν τις βασικές αρχές του ήχου του. Η μετάβαση στο Βερολίνο μπορεί να χαρακτηριστεί ως μια περίοδος απομόνωσης από το ευρύτερο καλλιτεχνικό σύνολο μιας και οι πρώτες του προσπάθειες να εγκλιματιστεί με το ηλεκτρονικό κίνημα αποτυγχάνουν παταγωδώς.

“Προσπαθούσα να παντρέψω αυτό που ήθελα να κάνω με αυτό που ήταν καθιερωμένο στη μόδα και κατέληγα πάντα σε έναν αποκρουστικό συμβιβασμό. Έτσι σκέφτηκα να δημιουργήσω χωρίς να σκέπτομαι το αποτέλεσμα”.
 

Παρ’ όλα αυτά η καλλιτεχνική ταυτότητα του Schnauss είχε ήδη γίνει γνωστή με ποικίλα ψευδώνυμα (View to the Future, ethereal 77) που άγγιζαν τα όρια του drum ‘n bass και ambient γονιδίου. Κάθε ένα από αυτά τα Cd-r αποκάλυπτε κάτι λίγο πιο προσωπικό με αποτέλεσμα αυτές οι ηχογραφήσεις να τραβήξουν το ενδιαφέρον του Βερολινέζικου labelCity Center Offices. O Schnauss έκανε μουσική και περιοδείες για χρόνια, στην πραγματικότητα συναρμολογούσε εκείνο τον μεγάλο ήχο που θα ακολουθούσε.

Το 2001 η City Center Offices κυκλοφορεί τον πρώτο επίσημο δίσκο του Schnauss “Far Away Trains Passing By” ο οποίος τον καθιερώνει, σχεδόν αυτόματα, ως έναν σημαντικό ηλεκτρονικό συνθέτη στην συνείδηση του κοινού. Το Far Away Trains Passing By παραδίδει μια εκπληκτικά σπάνια, κομψή και συναισθηματική άυρα.

Με την άφθονη γοητεία και την ακλόνητη αισιοδοξία του, ήταν ο πιο ευχάριστος δίσκος- ντεμπούτο από τότε που κυκλοφόρησε το “Music Has The Right To Children” των Boards Of Canada.

Το 2003 η City Center Offices εκδίδει τον δεύτερο δίσκο του Schnauss. Τo “A Strangely Isolated Place” αποσπάει ακόμα θερμότερη αποδοχή από κριτικούς και άλλους μουσικούς. Με εμφανείς τις indie νεανικές επιρροές, η αγάπη του Schnauss για ονόματα όπως ο Kevin Shileds (My Bloody Valentine) και Robin Guthrie (Cocteau Twins) μεταφράζεται σε έναν δίσκο βασισμένο σε κιθάρες και στο στοιχείο της τραγουδοποιίας. Ακολουθούν μια σειρά από διασκευές σε καλλιτέχνες – πρότυπα για τον ίδιο όπως Rachel Goswell και Neil Halstead των Slowdive, Depeche Mode, Justin Robertson, Hans – Joachim Roedelius, Port Royal και Longview (των οποίων αποτελεί ενεργό μελος).

Κουρασμένος από την σκηνή του Βερολίνου, ο Schnauss επαναπροσδιορίζεται στο Κίελ για να δημιουργήσει τον νέο δίσκο. Τα “Far Away Trains Passing By” και “AStrangely Isolated Place” αναφέρονταν στην απομόνωση, αλλά ήταν αυτός ο πόνος της επιβεβλημένης μοναξιάς ή η άνεση της εθελοντικής μοναξιάς; Το Goodbye είναι εξίσου αντιφατικό. “Συναισθηματικά, βρίσκω τις αποχαιρετιστήριες καταστάσεις ενδιαφέρουσες. Το να λες αντίο μπορεί να είναι τραγικό ή εξίσου αισιόδοξο. Η τρίτη κυκλοφορία του Schnauss, το “Goodbye”, είναι το τέλος ενός κεφαλαίου στον ήχο του. “βλέπω αυτούς τους τρεις δίσκους κινούμενους πιο κοντά προς κάτι που θέλησα να κάνω ευθύς εξαρχής, να συνδυάσω την ηλεκτρονική μουσική με indie στοιχεία και την τραγουδοποιία.

Ο ίδιος δηλώνει ότι την επόμενη φορά σκοπεύει να ηχογραφήσει υλικό βασισμένο στις παραδοσιακότερες δομές της ηλεκτρονικής μουσικής που θα του επιτρέψουν να συγχωνεύσει όλες αυτές τις διαφορετικές επιρροές πέρα από κάθε αναγνώριση.

Ο Παναγιώτης Μελίδης (Βέροια, Ημαθία) ξεκίνησε να γράφει μουσική σαν Larry Gus το 2006. Οι πρώιμες επιρροές του ήταν οι Creedence Clearwater Revival και οι Minor Threat και υπήρξε μέλος του bass and drums ντουέτου Ginger, συνδυάζοντας hardcore punk αισθητική με hip hop beats. Αφού διαλύθηκαν οι Ginger, ξεκίνησε να γράφει μουσική για διαφημίσεις, αποτελώντας στην ουσία τις πρώτες προσωπικές δουλειές του. Αργότερα, απέκτησε “όνομα” στους “ίντι κύκλους” λόγω των αγχωτικών live εμφανίσεων του, όπου live looping τεχνικές ενσωματώνονταν σε ένα αυτοσχεδιαστικό ποπ πλαίσιο.

Ο πρώτος του δίσκος “Stitches” κυκλοφόρησε με την ετικέτα της Cast-a-Blast το Δεκέμβριο του 2009, έχοντας ως αναφορές τους Avalanches, την Stones Throw και τον Caribou. Μεταξύ άλλων ήταν ο ελληνικός δίσκος της χρονιάς για το MiC.gr. Έχει μετακομίσει στην Βαρκελώνη και αυτό τον καιρό ετοιμάζει τον δεύτερο του δίσκο.