Pizza, πόλεμος και διαγωνισμοί!
Περιπέτειες, ευτυχώς όχι νομικές αλλά ερωτικές, με κράτησαν μακριά σας για μερικές ημέρες. Απολογούμαι και μοιράζομαι μαζί σας ένα περιστατικό που καταδεικνύει την ανώτερη διαφορετικότητα υμών των Μεσόγειων απέναντι σε άλλους λαούς οι οποίοι είναι ξενέρωτοι, κρυόκωλοι και ψυχροί (τουλάχιστον). Σε όμορφη παραλιακή καφετέρια με ιταλικό όνομα αλλά ΔΥΣΤΥΧΩΣ με πανάκριβο καφέ*, στην πλατεία Αλεξάνδρας στον Πειραιά, βρέθηκα με αιθέρια ύπαρξη και βρέθηκα να κρυφακούω μια συζήτηση από τρεις «φευγάτους» τύπους που ανακάτευαν τους ναπολεόντειους πόλεμους, τους έρωτες, τους διαγωνισμούς και την pizza!
Ναι, χτύπησαν την ευαίσθητη χορδή μου!
Έστησα λοιπόν αυτί και σας μεταφέρω την κουβέντα τους αυτούσια:
Αυστριακός (ο κοντός που ήταν λίγο άρρωστος): «Έχεις λεφτά»;
Ρώσος (ο μουσάτος με τα σιρόπια): «Λεφτά υπάρχουν».
Ρηνανός (ο φευγάτος με το space γυαλί): «Εγώ είμαι εδώ».
Αυστριακός: «Αντέχεις ακόμα στρατιωτικά»;
Ρώσος: «Η μαμά Ρωσία αντέχει πάντα»!
Ρηνανός: «Ο Ρήνος θα σας σώσει και πάλι! Να σου πω αγορίνα, αλήθεια κέρδισες την τηλεόραση στο διαγωνισμό της δουλειάς μου; Είδα το όνομά σου στο site μας».
Ρώσος: «Ναι ρε, ξέχασα να στο πω! Νόμιζα πως ήταν πλάκα αλλά όντως την κέρδισα. Τηλεόραση και home cinema!!! Του χρόνου που θα παίζουμε στο Champions League πάλι θα σας καλέσω!»
Αυστριακός: «Τι διαγωνισμός είναι αυτός ρε; Εγώ γιατί δεν έπαιξα;»
Ρώσος: «Είχα πάει στην pizzaρία που δουλεύει ο Αιμίλιος (Ρηνανός) και είχαν διαγωνισμό και πήρα μέρος και κέρδισα!»
Αυστριακός: «Έλα μπράβο ρε! Σου ’φερε γούρι ο Βενζέρ **! Για πες;»
Ρώσος: «Είχα πάει στη Zio Peppe δίπλα στον ηλεκτρικό στη Βικτώρια να δω τον Αιμίλ και να φάω κανένα κομμάτι pizza, είδα και το διαγωνισμό και μου λέει να ρίξω καμιά συμμετοχή, άσε ρε του λέω αλλά επέμεινε και … ιδού!»
Ρηνανός: «Πάλι χάρη σε μένα δηλαδή, ως συνήθως»!
Σταματάω εδώ την αναπαραγωγή και ευχαριστώ το μεσογειακό ταπεραμέντο των τριών κατά φαντασία αυτοκρατόρων χάρη στο οποίο έγινα κοινωνός της κουβέντας τους. Σας έχω αναφερθεί απ’ αυτή εδώ την ηλεκτρονική γωνιά στην πρώτη μας επαφή για την βασική αρχή που πρέπει να διέπει τις δουλειές. Νόμιμες και μη.
Σεβασμός.
Αν ο κάθε ένας που κάνει business σέβεται τον πελάτη του τότε ο πελάτης θα ξανάρθει και θα φέρει τους φίλους του. Μέσα λοιπόν στην κρίση και το μνημόνιο, μια μικρομεσαία εταιρεία που πουλάει συμπαθητική pizza με το μέτρο, δείχνει έμπρακτα σεβασμό προς τον πελάτη της. Μαγκιά τους!
* γι αυτό και δεν την αναφέρω
** Αυτό δεν μπορώ να πω ότι κατάλαβα τι σημαίνει
Ο Νονός
Υ.Γ. Μάλλον ο διάλογος αφορούσε αρχικά κάποιο παιχνίδι στρατηγικής
