Όπου φτωχός και η κουζίνα του…

Αναγκασμένος κατά συνέπεια να ζει πάντα στο όριο, αν όχι στο περιθώριο, ο Νότος αυτός κατάφερε να αξιοποιήσει το … τίποτα και να κάνει πολλά. Ένα από τα πολλά είναι και αυτό που κάποιοι αποκαλούν πια “Μεσογειακή κουζίνα”, στην ουσία όμως ήταν η κουζίνα των φτωχών. Και λέω ήταν γιατί τώρα το κρέας και τα άλλα του «δυτικού πολιτισμού» έχουν εισβάλει στην κουζίνα μας και προσπαθούν να μας αλλάξουν συνήθειες αιώνων.

Γιατί όμως αυτές οι αμπελοφιλοσοφίες; Για τον πόνο του κάθε απάτριδος και την νοσταλγία μου για την ηλιόλουστη Σικελία. Η νοσταλγία αυτή είναι που με οδήγησε στο Παγκράτι δια μέσω της Μαρίας – της έμπιστης και πιστής *– γραμματέως μου η οποία σε κάποιο από τα πονηρά της – ελπίζω – τηλεφωνήματα έκανε αναφορά στο “Cucina Povera” με αποτέλεσμα να ερεθίσει τις ευαίσθητες σε θέματα πατρίων εδαφών κεραίες!

Τι είναι τελικά όμως το Cucina Povera; Ένα πολύ συμπαθητικό εστιατόριο στο Παγκράτι σε έναν πεζόδρομο που συνδυάζει την απλότητα των υλικών, το πολύ καλό κρασί και τις λιτές και … απέριττες τιμές. Θα το βρείτε Ευφορίωνος 13 και Ερατοσθένους, με συμπαθητική σάλα και συμπαθητικότερο πεζόδρομο και απαραίτητα με κράτηση στο 210-7566008

Τι είναι εκείνο όμως που το κάνει να ξεχωρίζει; Αρχικά έχει δεύτερη έξοδο διαφυγής (απαραίτητη για το επάγγελμά μας). Δευτερευόντως έχει εντοιχισμένο ΤΕΡΑΣΤΙΟ ψυγείο γεμάτο κρασιά σε τιμές … κρίσης! Τριτευόντως το μενού είναι, κυριολεκτικά, ημέρας και ανάλογο με το τι θα βρουν την κάθε μέρα στην αγορά!

Εμείς, με τους άλλους capo, παραγγείλαμε σαλάτα, πουγκί με μανιτάρια (πολύ μικρό και το μοναδικό αρνητικό), σολομό ψητό, κότσι από μοσχαράκι μελωμένο, μακαρονάδα πέστο και συκώτι με σάλτσα μελιού. Τα συνοδέψαμε με κρασάκι viogner. Κάπου εκεί σκάσαμε βέβαια αλλά … πάντα υπάρχει χώρος για ένα καπουτσινάκι!

Cucina Povera λοιπόν φίλοι μου. Η κουζίνα της κρίσης. Διαδώστε το. Σε τέτοιες περιπτώσεις δεν έχει θέση η ομερτά.