Συναυλία αλληλεγγύης για τον λαό της Κούβας στο Πάρκο Ελευθερίας

Την Κυριακή 22 Μαρτίου, ώρα 18:00, διοργανώνεται συναυλία αλληλεγγύης για τον λαό της Κούβας στο Πάρκο Ελευθερίας, σύμφωνα με ανακοίνωση της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Θεάματος και Ακροάματος, η οποία εκφράζει την αλληλεγγύη της στην Κούβα, με την παρακάτω ανακοίνωση:

“Τα τελευταία χρόνια, ο κλοιός που δημιουργείται γύρω από την Κούβα και το εμπάργκο γίνονται όλο και πιο ασφυκτικά. Στόχος του αποκλεισμού είναι η ανατροπή του πολιτικού – κοινωνικού και οικονομικού συστήματος της χώρας, με τον πιο φρικιαστικό τρόπο. Την εξαθλίωση του λαού που πλέον δεν έχει πρόσβαση ούτε στα βασικά για την επιβίωση αγαθά. 

Η έλλειψη καυσίμων έχει δημιουργήσει πλήρη αποδιοργάνωση της παραγωγικής βάσης του νησιού, έχοντας επιπτώσεις στην καθημερινότητα, αλλά και στην υγεία, αφού έχουν περιοριστεί οι δυνατότητες των νοσοκομείων. 

Ταυτόχρονα, οι ΗΠΑ μπλοκάρουν την βοήθεια κρατών που στέλνουν πετρέλαιο, αλλά πολλές φορές και την ανθρωπιστική βοήθεια. 

Σε αυτό το κλίμα, είναι αναγκαίο, πιο πολύ από ποτέ, να δείξουμε την αλληλεγγύη μας στον πολύπαθο λαό της Κούβας. 

Συμμετέχουμε στη συναυλία αλληλεγγύης που διοργανώνεται την Κυριακή 22 Μαρτίου, ώρα 18:00, στο Πάρκο ελευθερίας”.

Στη συναυλία συμμετέχει η Λαϊκή Ορχήστρα «Μίκης Θεοδωράκης», ενώ τραγουδούν οι: Βέττα Καλλιόπη, Βελισσάριος Μπάμπης, Γισδάκης Βασίλης, Δημοσθένους Δώρος, Θεοδωράκης Άγγελος, Καπαρού Αργυρώ, Καραγιάννη Θέλμα, Κατοπόδης Τάσος, Λάγιου Υακίνθη, Μαργιολά Σαββέρια, Ρασούλη Ναταλία, Σουλτάτου Μαρία.

Συναυλία αλληλεγγύης στην Κούβα την Κυριακή 22 Μαρτίου

Μάλιστα, η Π.Ο.Θ.Α επισυνάπτει και την ανοικτή επιστολή Κουβανών καλλιτεχνών, για την κατάσταση στην Κούβα:

“Η Κούβα αγωνίζεται εδώ και αιώνες, πρώτα για να κατακτήσει την ανεξαρτησία της και ύστερα για να την υπερασπιστεί άνευ όρων. Αυτή η αντίσταση απέναντι στην πιο ισχυρή και αρπακτική αυτοκρατορία στην ανθρώπινη ιστορία έχει επιτευχθεί μέσα από τις τεράστιες θυσίες του λαού της. Η συνειδητή αντίσταση όσων από εμάς ζούμε στο αρχιπέλαγος πηγάζει από πεποιθήσεις και λόγους που μάθαμε εδώ και πολύ καιρό.

Ο José Martí, ο μεγάλος ποιητής και πατριώτης, όρισε το ευγενές μας πεπρωμένο το 1894: «Οι Αντίλλες βρίσκονται στο σημείο ισορροπίας της Αμερικής και, αν υποδουλωθούν, θα χρησιμεύσουν απλώς ως προγεφύρωμα για τον πόλεμο μιας αυτοκρατορικής δημοκρατίας».

Ο μεγαλύτερος πλούτος της Κούβας βρίσκεται στους ανθρώπους της. Δεν διαθέτουμε πετρελαϊκά αποθέματα ή άλλους ιδιαίτερα περιζήτητους φυσικούς πόρους, όμως έχουμε αναπτύξει ανθρώπινο κεφάλαιο ικανό να διαμορφώνει ανθεκτικότητα μέσω της δημιουργικότητας και της γνώσης.

Η Κούβα δεν προάγει την τρομοκρατία, αν και έχει υπάρξει θύμα της. Αγαπάμε την ειρήνη, άρρηκτα δεμένη με την ανεξαρτησία μας. Πάντα επιδιώκαμε να οικοδομήσουμε μια δίκαιη και αλληλέγγυα κοινωνία.

Εξαλείψαμε τον αναλφαβητισμό και μειώσαμε τη βρεφική και μητρική θνησιμότητα σε επίπεδα αντίστοιχα των ανεπτυγμένων χωρών. Στέλνουμε γιατρούς και εκπαιδευτικούς σε άλλα έθνη, όταν άλλοι ρίχνουν μόνο βόμβες. Δημιουργούμε εμβόλια που διανέμονται δωρεάν. Προωθούμε τον αθλητισμό ως δικαίωμα του λαού και είμαστε η ισπανόφωνη χώρα με τα περισσότερα ολυμπιακά μετάλλια στην ιστορία.

Διαθέτουμε δωρεάν σύστημα σχολών τέχνης, που έχει εκπαιδεύσει χορευτές, ηθοποιούς, ζωγράφους, κινηματογραφιστές, μουσικούς… πολλούς προερχόμενους από ταπεινές κοινωνικές καταβολές, οι οποίοι δημιούργησαν ένα ισχυρό καλλιτεχνικό κίνημα με διεθνή αναγνώριση.

Από τον επαναστατικό θρίαμβο του 1959, φιλοδοξούμε να πετύχουμε το υψηλότερο πολιτιστικό επίπεδο για τον λαό μας.

Ο Φιδέλ μάς έδειξε ότι ο αναλφαβητισμός μπορεί να εξαλειφθεί και ότι πρέπει να αγωνιστούμε για την εξάλειψη του ρατσισμού και των διακρίσεων σε όλες τους τις μορφές, με νομικό πλαίσιο και ενεργή επαγρύπνηση. Προχωρούμε στην ενσωμάτωση και υπεράσπιση των δικαιωμάτων των γυναικών, οι οποίες σήμερα υπηρετούν ως βουλεύτριες, ηγετικά στελέχη και επαγγελματίες επί ίσοις όροις με τους άνδρες. Εγκρίναμε έναν προοδευτικό Οικογενειακό Κώδικα που προστατεύει την αγάπη στις διαφορετικές μορφές ύπαρξής της.

Παρά τον οικονομικό, εμπορικό και χρηματοπιστωτικό αποκλεισμό που έχει επιβληθεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες από το 1962 και ο οποίος σφίγγει διαρκώς μέχρι ασφυξίας, εφαρμοζόμενος από τη σημερινή κυβέρνηση των ΗΠΑ, δεν εγκαταλείπουμε τα όνειρά μας για ευημερία, δικαιοσύνη και ειρήνη.

Η αντίσταση μάς κοστίζει και επιβάλλει καθημερινά μεγάλες θυσίες στον λαό μας, ενώ σημαίνει ότι αντιμετωπίζουμε με στωικότητα τη σκληρότητα των εξωεδαφικών μέτρων της κυβέρνησης των ΗΠΑ.

Η αυτοκρατορία ισχυρίζεται ότι η Κούβα αποτελεί απειλή για την εθνική της ασφάλεια, κάτι γελοίο και αβάσιμο. Έχει επιβάλει πετρελαϊκό αποκλεισμό, με αποτέλεσμα την παράλυση νοσοκομείων, σχολείων, βιομηχανιών και μεταφορών.

Προσπαθούν να εμποδίσουν τους γιατρούς μας να σώζουν ζωές, να παραλύσουν το δωρεάν και καθολικό μας εκπαιδευτικό σύστημα, να μας βυθίσουν στην πείνα, στη στέρηση ενέργειας για την εξασφάλιση πόσιμου νερού και μαγειρέματος. Με λίγα λόγια, επιδιώκουν να σβήσουν αργά και αιματηρά μια χώρα.

Η Κούβα αντιστέκεται και θα συνεχίσει να αντιστέκεται σε αυτή την απάνθρωπη επίθεση, αλλά βασίζεται στην ενεργή αλληλεγγύη όλων των έντιμων, ανθρωπιστών και καλής θέλησης ανθρώπων του κόσμου. Πρόκειται για την αποτροπή μιας γενοκτονικής πράξης και τη σωτηρία ενός ηρωικού λαού, του οποίου το μοναδικό «έγκλημα και απειλή» ήταν η υπεράσπιση της κυριαρχίας του.

Η Κούβα δεν επιτέθηκε ποτέ σε κανένα έθνος. Η Κούβα ασκεί διεθνή αλληλεγγύη ακόμη και υπό συνθήκες ακραίου αποκλεισμού. Το να είσαι σήμερα με την Κούβα σημαίνει να υπερασπίζεσαι την ειρήνη και το δικαίωμα όλων των λαών, όσο μικροί κι αν είναι, στην πλήρη άσκηση της κυριαρχίας τους.

Η Union of Writers and Artists of Cuba καλεί όλους τους διανοούμενους και δημιουργούς παγκοσμίως να κινητοποιηθούν για την υπεράσπιση της κουβανικής υπόθεσης.

Όπως όρισε ο Martí το 1895, γράφοντας για το καθήκον μας στην Αμερική: «Όποιος ξεσηκώνεται σήμερα για την Κούβα, ξεσηκώνεται για όλες τις εποχές»”.