H Άννα Γουίντουρ, απόλυτη βασίλισσα της μόδας, είναι μια μορφή τόσο επιβλητική που συχνά την αποκαλούν «Nuclear Wintour» – και όχι άδικα, αφού η ηγεσία της είναι αποφασιστική, ενίοτε ανελέητη, σαν καλοραμμένο κοστούμι.
Η δημόσια εικόνα της; Το αψεγάδιαστο ξανθό καρέ της και τα αιώνια σκούρα, υπερμεγέθη γυαλιά ηλίου. Δεν είναι απλώς στυλιστική επιλογή, είναι η προσωπική της «πανοπλία». Όπως η ίδια έχει πει, αυτά τα γυαλιά τη βοηθούν να «κρύβει την κούραση» (και ίσως και τα μάτια της όταν βαριέται), να «κρύβει συναισθήματα» και, φυσικά, να «διατηρεί το μυστήριο» ζωντανό, μετατρέποντάς την από μια απλή συντάκτρια σε ένα απρόσιτο, αλλά τόσο γοητευτικό, είδωλο.
Και ας είμαστε ρεαλιστές: όταν κάποιος προβάλλει μια τόσο απρόσιτη εικόνα, είναι σαν να προσκαλεί το δράμα. Μπορεί να εκληφθεί ως ψυχρότητα ή έλλειψη ενσυναίσθησης.
Αυτή η προσεκτικά κατασκευασμένη περσόνα, ενώ είναι ένα αριστούργημα branding, έχει τροφοδοτήσει μεγάλο μέρος της δημόσιας γοητείας και της κριτικής γύρω της. Άλλωστε, 37 χρόνια ως αρχισυντάκτρια της αμερικανικής Vogue είναι αρκετός χρόνος για να δημιουργήσεις και θρύλους και… εχθρούς!
Ας ξεκινήσουμε με την πιο διάσημη ιστορία εκδίκησης που έγινε ταινία! Το 2003, η Λόρεν Βάισμπεργκερ, μια πρώην βοηθός της Γουίντουρ, έγραψε το μυθιστόρημα «Ο Διάβολος Φοράει Prada», που όλοι ξέρουμε ότι ήταν μια ελάχιστα συγκαλυμμένη αποκάλυψη της θητείας της στη Vogue.
Διαβάστε περισσότερα στο okmag.gr
