Καλεσμένος στο «Πάμε Δανάη» για την πρώτη εκπομπή της νέας χρονιάς ήταν ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, ο οποίος υχήθηκε καλή χρονιά με υγεία αγάπη, αισιοδοξία, ψυχραιμία και τύχη.
«Εγώ είμαι πολύ αισιόδοξος αλλά λένε πως ο απαισιόδοξος είναι ένας καλά ενημερωμένος αισιόδοξος. Η αισιοδοξία είναι κινητήριος δύναμη και έχει νόημα. Με τιμά που κάνω το ποδαρικό σήμερα. Φέτος πιστεύω πως η χρονιά θα είναι καλύτερη».
Ο αγαπημένος ηθοποιός και σκηνοθέτης αναφερόμενος στη δουλειά του είπε πως είναι ευλογημένη συνθήκη να μπορείς να ζεις από αυτό που αγαπάς.
«Παλιά είχα διαβάσει σχόλια τύπου ‘να πάει σπίτι του αυτός’ ή ‘ποιος τον έχει βάλει να παίζει’. Μία φίλη με έκανε να καταλάβω πως δεν μας αγαπάνε όλοι. Και μετά είναι ενδιαφέρον το να μάθεις να αποδεσμευτείς από αυτό».
Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης μίλησε και για το θέατρο, τονίζοντας πως φτιάχνει πάντα την παράσταση που θέλει να δει με τα μέσα που έχει και με γνώμονα το κοινό που θα το δει.
«Αλλιώς θα ανεβάσεις ένα έργο στο Εθνικό και αλλιώς στη Στέγη. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα κάνεις έκπτωση αλλά είναι σαν να μαγειρεύεις για διαφορετικό κοινό. Αλλά κάθε φορά προσπαθώ να φτιάξω την παράσταση που θέλω να δω εγώ. Στο ‘Διπλανό Δωμάτιο΄ ήξερα σε πιο θέατρο θα παίζει και η αισθητική του χώρου σε πηγαίνει πίσω. Έφτιαξα την παράσταση που ήθελα και όπως ήθελα να πω αυτή την ιστορία. Είναι μία κωμωδία με ένα θέμα πολύ ιδιαίτερο. Μιλά για το τι πίστευαν οι άνθρωποι για τη σεξουαλικότητα. Θέτει την ηδονή σε πρώτο πλάνο αλλά με ένα πλαίσιο εκλεπτυσμένο».
Όπως είπε, στην αρχή σκέφτηκε πως ίσως το θέμα της νέας του παράστασης “Στο διπλανό δωμάτιο ή το έργο του δονητή” να είναι παλιομοδίτικο. Ωστόσο, φαίνεται ότι και σήμερα παραμένει επίκαιρο το θέμα της σεξουαλικότητας.
«Θεωρούσα πως είναι λυμένο το θέμα της γυναικείας ηδονής και νόμιζα πως ξέραμε ότι δεν είναι ένα ιατρικό θέμα αλλά έχει να κάνει με το ζευγάρι. Βλέπω γυναίκες 70 χρονών να σηκώνονται και να χειροκροτούν. Πιθανόν, νιώθουν μία γλύκα και μία απελευθέρωση. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που δεν μιλάνε για αυτό. Αλλά δεν υπάρχει άνθρωπος που δεν θέλει την ηδονή. Η επαφή των σωμάτων είναι ένα από τα αγκωνάρια της ανθρώπινης ύπαρξης, που το δίνουν χαρά και νόημα. Επειδή το έργο δεν μιλάει για την σεξουαλικότητα του σήμερα, μπορείς να το δεις προστατευμένα αλλά πιστεύω πως ο κόσμος το καταλαβαίνει».
