Ο Δημήτρης Καταλειφός βρέθηκε σήμερα (18/11) καλεσμένος στην εκπομπή της ΕΡΤ “Πρωίαν σε είδον” και μίλησε στον Φώτη Σεργουλόπουλου και την Τζένη Μελιτά για την καθημερινότητά του, την Αθήνα που νοσταλγεί, τις αλλαγές που βλέπει στον κόσμο.
«Είχα πάει προχτές στο Άστυ και όταν βγήκα έξω, σκέφτηκα ότι η Αθήνα δεν είναι πια η πόλη που έχω αγαπήσει. Με λυπεί αυτό στην Αθήνα. Το κέντρο έχει αλλάξει απίστευτα, έχει γίνει θλιβερό, έχουν κλείσει κινηματογράφοι, τα μαγαζιά κατεβάζουν τα ρολά τους για λόγους ασφαλείας, παντού βλέπεις τουρίστες να σέρνουν βαλίτσες. Η Αθήνα έχει γίνει μια πόλη που νιώθω ότι δεν είναι πια η πόλη μου. Γίνεται χαμός με τους τουρίστες και τα Airbnb. Γενικά όλος αυτός ο υπερτουρισμός, ενώ θεωρητικά καταλαβαίνω ότι κάνει καλό, στην καθημερινή ζωή ειδικά στην Αθήνα έχει αλλάξει πολύ τα πράγματα. Δεν βρίσκεις ταξί, το μετρό είναι φίσκα, τα ενοίκια στο Παγκράτι που μένω έχουν φτάσει στον Θεό…» ανέφερε ο ηθοποιός, νοσταλγώντας την παλιά Αθήνα.
«Από πολύ μικρός η πραγματικότητα είχε κάτι που με φόβιζε και τη βαριόμουν. Επειδή πήγα από 5 χρονών και μαγεύτηκα από τον κινηματογράφο, ο κόσμος της Τέχνης μού πάει καλύτερα. Δεν μπορώ να φανταστώ μια ζωή που δεν έχει αυτό το αλλού που προσφέρει η Τέχνη. Στον κορονοϊό για παράδειγμα άρχισα να γράφω ποιήματα γιατί δεν άντεχα, πάντα στρέφομαι στο “αλλού”.
Παλαιότερα, υπήρχε μια αναμελειά, ένα αεράκι ανθρωπιάς. Τώρα τα πράγματα έχουν γίνει πιο ψυχρά. Κάποτε έπαιρνες τηλέφωνο και έλεγες “χρόνια πολλά” τώρα το βλέπεις γραμμένο. Όλοι οι άνθρωποι με έναν τρόπο, έχουν στραφεί σε κάτι πιο δικό τους και έχει χαθεί αυτό το πάρε δώσε. Με την τεχνολογία τα πάω χάλια. Η γενιά μου δυσκολεύεται πολύ να προσαρμοστεί στο νέο κόσμο. Με το ένα πόδι προσπαθεί να βηματίσει με αυτά που γίνονται και με το άλλο θες να ρίξεις μια κλωτσιά και να πεις “σκεφτείτε και εμένα”. Είναι δύσκολο».
Αυτή τη σεζόν, ο Δημήτρης Καταλειφός σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί στον “Θείο Βάνια” του Άντον Τσέχωφ, που ανεβαίνει στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά.
