Ο Αιμίλιος Χειλάκης βρέθηκε σήμερα, Τετάρτη (29/5), στην πρωινή εκπομπή του Φώτη Σεργουλόπουλου και της Τζένης Μελιτά ‘Πρωίαν σε είδον’, όπου μίλησε για την καριέρα του μέχρι σήμερα, τον τρόπο που δουλεύει, τα πρώτα του βήματα και φυσικά για την παράσταση Ο Κατα Φαντασίαν Ασθενής, την οποία συν-σκηνοθετεί με τον Μανώλη Δούνια, και πρόκειται να ξεκινήσει καλοκαιρινή περιοδεία σε λίγες μέρες.
«Προσπαθώ πάντα να κάνω αυτό που με βασανίζει ωραία. Η κάμερα δεν με βασανίζει ωραία. Δεν είναι δουλειά για τον ηθοποιό η κάμερα, είναι για τον σκηνοθέτη, για τον μοντέρ. Ο ηθοποιός πρέπει να κάνει πολύ υπομονή κι εγώ δεν έχω. Πολλές φορές βλέπω τις ταινίες μου ή τα σίριαλ και δεν μου αρέσω. Κάνω κριτική στον εαυτό μου και αυστηρή. Εγώ σαν τελειομανής που είμαι, δεν είμαι ευχαριστημένος» εξομολογήθηκε μιλώντας για την αγάπη του για την τηλεόραση.
Αφού έδωσε τα συγχαρητήριά του στον Αναστάση Ροϊλό για τη βράβευσή του με βραβείο Χορν, ο ηθοποιός είπε «Κάνουμε μία δουλειά για τον κόσμο. Εγώ το λέω πολλές φορές και παρεξηγούμαι ότι είμαι ένας λαϊκός καλλιτέχνης. Το λαϊκίζον δεν έχει καμία σχέση με το λαϊκό, το παρεξηγεί πολύς κόσμος, όπως γίνεται καμιά φορά με το εθνικό και το εθνικιστικό. Είναι διαφορετικός ένας καλλιτέχνης να κάνει μια δουλειά που είναι γνωστή και λέει τη γνώμη του και διαφορετικό κάποιος που κάνει αυτό που θέλει να ακούσει ο κόσμος. Αυτή είναι η διαφορά που ορίζει τον καλλιτέχνη».
«Για να χτίσεις το εμείς, πρέπει να έχεις φάει πολύ ξύλο στο εγώ σου. Νομίζεις ότι είσαι ο καλύτερος ηθοποιός και έρχεται η πραγματικότητα. Πρέπει να φας τις απορρίψεις σου, εμένα ήθελαν να με διώξουν από το πρώτο έτος στη σχολή του Θεάτρου Τέχνης. Δεν ήμουν καλός, ήμουν ένα παιδί 18 χρονών, που δεν έπαιρνα χαμπάρι τι συμβαίνει. Ήμουν ακόμα μαθητής σχολείου, κάτι δεν λειτούργησε τότε», περιέγραψε στη συνέχεια ο ηθοποιός.
