Κρατούσε γερά στα χέρια την πολύτιμη φωτογραφική της μηχανή. Πολύτιμη όχι σε χρηματική αξία. Πολύτιμη γιατί κουβαλούσε μέσα στο φιλμ τη ζωή της. Υπήρχαν φορές που δεν της επέτρεπαν να την πάρει μέσα στο γήπεδο και τότε ζούσε μια μικρή στιγμή χουλιγκανισμού. Κολλούσε με τους μπροστινούς της, έκρυβε περίτεχνα τη φωτογραφική και περνούσε τελικώς τον έλεγχο στην είσοδο της θύρας.
Απόψε ήταν άλλο ένα παιχνίδι με τους… εκείνους τέλος πάντων, που δεν επέτρεπε στον εαυτό της να προφέρει ούτε το όνομα. Στο Βόρειο Λονδίνο υπήρχε πάντοτε μια περίεργη ζωηράδα πριν από αυτά τα ματς. Είχαν τη δική τους, ειδική βαρύτητα και η κυρία Μαρία επιστράτευε όλη της τη δημιουργικότητα. Να σκαρώσει τραγουδάκια, στα οποία απαραιτήτως δεν θα αναφέρονταν το όνομα τους.
Διαβάστε περισσότερα στο Gazzetta.gr
