Nalyssa Green: “Το Ziria Music Festival αναδεικνύει τη δυναμική της παρέας”
H Nalyssa Green είναι αυτοδίδακτη και γράφει τραγούδια, τραγουδά και παίζει κιθάρα, πλήκτρα, ακορντεόν και θέρεμιν. Οι δύο δίσκοι που έχει κυκλοφορήσει, ηχογραφήθηκαν υπό “σπιτικές” συνθήκες, αλλά οι δημιουργίες της τραγουδοποιού με τη ζεστή φωνή, που μιλούν για τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση, ακούγονται ήδη σε πολλά σπίτια, ραδιόφωνα και χώρους διασκέδασης. Φέτος το καλοκαίρι η Nalyssa θα συμμετέχει ΚΑΙ αυτή αφιλοκερδώς στη μεγάλη γιορτή που ακούει στο όνομα Ziria Music Festival.Επειδή υποψιαζόμαστε ότι έχεις κολλήσει και αναρωτιέσαι τι είναι το θ-έ-ρ-ε-μ-ι-ν, καταρχάς να διευκρινίσουμε ότι δεν είναι όνομα ήρωα του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών ή του Game of Thrones. Πρόκειται για ηλεκτρονικό μουσικό όργανο που είναι όπως φαίνεται στη φωτογραφία στο κείμενο παρακάτω, και που στα χέρια της Nalyssa σε μαγεύει. Αλλά ας επανέλθουμε στην ίδια και στην συνέντευξη που μας έδωσε…
Πότε και πώς ξεκινήσατε να ασχολείστε με τη μουσική;
Δημοσίως ασχολούμαι με τη μουσική τα τελευταία 5 χρόνια. Το ξεκίνησα όταν δεν μπορούσα να το αναβάλλω άλλο.
Ποιες είναι οι μουσικές επιρροές σας; Υπάρχει κάποιος καλλιτέχνης ή μπάντα που αποτελεί πρότυπο για εσάς;
Πολλές επιρροές που κρατάνε από πολύ παλιά ή και από πολύ πρόσφατα. Δεν έχω συγκεκριμένα πρότυπα που θέλω να τους μοιάσω άλλα σίγουρα –αν και συνήθως χωρίς να το γνωρίζω- με επηρεάζουν. Θα πω μερικά αγαπημένα ονόματα. The Beatles, Simon and Garfunkel, Διάφανα Κρίνα, Radiohead, Pink Floyd, Warpaint, Arcade fire, Clara Rockmore , Fiona Apple, Λένα Πλάτωνος, Παύλος Παυλίδης και άλλοι πολλοί.
Συνηθίζετε να χρησιμοποιείτε το πολύ ιδιαίτερο όργανο, θέρεμιν. Θα μας μιλήσετε λίγο για αυτή την επιλογή;
Το θέρεμιν είναι το κατεξοχήν όργανό μου (μετά από τη φωνή μου). Εκφράζομαι άμεσα, εύκολα και πλήρως μέσω αυτού. Το ήξερα ότι θα ταιριάζαμε από την πρώτη φορά που το είδα και το άκουσα.
Φωτογραφία: Θοδωρής Μάρκου
Υπάρχει κάποιο μότο με το οποίο πορεύεστε καλλιτεχνικά και προσωπικά;
Η αγάπη θα θριαμβεύσει.
Τι σας εμπνέει ως καλλιτέχνιδα;
Η αίσθηση ελευθερίας, η εύκολη αμεσότητα όποτε αυτή συντελείται, η αίσθηση βαθειάς και εύκολης επικοινωνίας. Ο αέρας, οι βροχές (ειδικά κάποιες σεμνές ανοιξιάτικες), οι έρωτες, η θλίψη και η μελαγχολία. Η αίσθηση του ότι όλοι περνάμε τα ίδια. Το φεγγάρι.
Πώς προέκυψε η συμμετοχή σας στο φεστιβάλ της Ζήρειας; Τι να περιμένουμε ν’ ακούσουμε από εσάς στο φετινό φεστιβάλ;
Έχω στενούς δεσμούς με την περιοχή. Τον τελευταίο μου δίσκο, “The Seed”, τον ηχογραφήσαμε σε ένα σπίτι σε ένα όμορφο χωριό, που από το παράθυρό του βλέπαμε τη Ζήρεια. Το βουνό ήταν παρόν τότε και νιώθω πολύ όμορφα που θα επιστρέψουμε σε αυτό μετά από 3 χρόνια για να του τραγουδήσουμε. Θα ανεβούμε στο βουνό δύο κορίτσια και δύο αγόρια για να αποδώσουμε ζωντανά τα τραγούδια μου. Θα παρουσιάσουμε μερικά ολοκαίνουρια τραγούδια που δείχνουν και μια κάποια τάση διαφοροποίησης του μέχρι τώρα ήχου μου, αλλά συνάμα και τις πιο ροκ συνθέσεις μου. Θέλουμε να παίξουμε δυνατά στη Ζήρεια.
Πώς κρίνετε το φεστιβάλ της Ζήρειας ως ιδέα και ως προσπάθεια;
Είναι μία από αυτές τις προσπάθειες που υπενθυμίζουν πως όταν υπάρχει η δυναμική της παρέας και η αγάπη για το αντικείμενο, γίνονται μόνο όμορφα πράγματα.
Αξίζει να ανέβει κανείς στη Ζήρεια γιατί…
Για τη μουσική, την παρέα, το τοπίο, τη δροσιά, τη φύση, τη φάση.
