Καλά νέα για τη θεραπεία του καρκίνου των ωοθηκών

Η νόσος
Τα συμπτώματα της νόσου ενδέχεται να είναι διφορούμενα, καθώς μπορεί να συγχέονται με συμπτώματα λιγότερο σοβαρών νόσων, ιδιαίτερα γαστρεντερικών ενοχλήσεων. Αυτό έχει ως συνέπεια να οδηγούμαστε σε υψηλά ποσοστά περιστατικών που διαγιγνώσκονται σε προχωρημένο στάδιο, όταν πλέον είναι πιο δύσκολο να θεραπευτούν.
Ο υποκείμενος μηχανισμός που οδηγεί στην ανάπτυξη της νόσου δεν είναι απόλυτα κατανοητός, αλλά πιστεύεται ότι σχετίζεται με την αναπαραγωγή και την ωορρηξία. Διάφοροι παράγοντες ωστόσο, όπως το οικογενειακό ιστορικό, η προχωρημένη ηλικία, η εμμηνόπαυση, καθώς και ο επιβαρυμένος τρόπος ζωής (παχυσαρκία, κάπνισμα) μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο για μια γυναίκα να εμφανίσει καρκίνο των ωοθηκών.

Οι αριθμοί:
Περίπου 220.000 γυναίκες διαγιγνώσκονται κάθε χρόνο παγκοσμίως με καρκίνο ωοθηκών.
Περίπου το 70% των γυναικών με καρκίνο των ωοθηκών διαγιγνώσκονται στο στάδιο ΙΙΙ ή IV της νόσου.
Μόλις το 45% των ασθενών έχει πιθανότητες να επιζήσει για 5 έτη, συγκριτικά με το 90% των γυναικών με καρκίνο του μαστού.
Η νόσος ευθύνεται για το θάνατο 140.000 γυναικών κάθε χρόνο σε όλο τον κόσμο, κατέχοντας το υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας από όλους τους γυναικολογικούς καρκίνους.

Η αισιοδοξία
Η έγκριση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή της χορήγησης του μονοκλωνικού αντισώματος μπεβασιζουμάμπη σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία, τόσο ως θεραπεία πρώτης γραμμής για γυναίκες με νεοδιαγνωσθείσα προχωρημένη νόσο, όσο και ως θεραπεία σε ασθενείς με πρώτη υποτροπή επιθηλιακού καρκίνου των ωοθηκών, καρκίνου των ωαγωγών ή πρωτοπαθή καρκίνου του περιτοναίου, σηματοδότησε μια νέα ελπίδα για την επιστημονική κοινότητα και τις ασθενείς. Κλινικές μελέτες κατέδειξαν ότι οι γυναίκες με νεοδιαγνωσθέντα προχωρημένο καρκίνο των ωοθηκών που έλαβαν μπεβασιζουμάμπη συν χημειοθεραπεία και συνέχισαν με μονοθεραπεία με μπεβασιζουμάμπη, έζησαν σημαντικά περισσότερο, χωρίς επιδείνωση της νόσου τους (επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου), σε σύγκριση με όσες έλαβαν μόνο χημειοθεραπεία.

Τα ανωτέρω στοιχεία θεωρούνται ιδιαίτερα θετικά, καθώς για πάνω από μία δεκαετία, μετά δηλαδή την προσθήκη της πακλιταξέλης στη χημειοθεραπεία των ασθενών, και παρά τις εντατικές έρευνες των επιστημόνων, δεν είχε υπάρξει σημαντική εξέλιξη για την αντιμετώπιση της νόσου. Η θεραπεία βασιζόταν στη χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος του όγκου και στη συνέχεια στην μέχρι τότε καθιερωμένη χημειοθεραπεία.

H Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου των Ωοθηκών (8 Μαΐου) έχει καθιερωθεί από το 2013, με στόχο την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση του κοινού και των ΜΜΕ για την ανάγκη της έγκαιρης διάγνωσης και αντιμετώπισης της νόσου.