Η παράσταση Tricky στη Μπιενάλε Νέων Mεσογείου

Η καινοτομία, ο πρωτότυπος χαρακτήρας του έργου καθώς και ο πλούτος από εκφραστικά μέσα αποτυπώνονται στο πάντρεμα τριών τεχνών, του χορού, του θεάτρου και των εικαστικών, κάθε μία από τις οποίες εκδηλώνονται από τις περφόρμερς. Από την άλλη μεριά το τρίκυκλο ως ιδέα υποδηλώνει ταχύτητα, λιτότητα και αμεσότητα που συνεπάγεται άμεση επικοινωνία με το κοινό μέσω όλων των διαθέσιμων οπτικοακουστικών μέσων, όπως κρυφοί φωτισμοί και τα ποικίλλα μηχανήματα που περικλείουν το σκηνικό του οχήματος.

Από το Σεπτέμβριο του 2012 τα τρίκυκλα αυξάνονται σε 4 προσφέροντας μοναδικό υπερθέαμα:

• Παιδικό Τρίκυκλο: το τρίκυκλο που ανοίγει και δίνει παραστάσεις για παιδιά στα πιο απρόσμενα σημεία.
• Εικαστικό Τρίκυκλο: στην καρότσα του παρουσιάζονται εικαστικά δρώμενα από νέους καλλιτέχνες.
• Τρίκυκλο short: ταινίες μικρού μήκους προβάλλονται στο εσωτερικό της καρότσας για 2 ή 3 θεατές τη φορά.
• Μουσικό Τρίκυκλο: Νέοι μουσικοί παρουσιάζουν έργα τους συνοδευόμενα από animation ή video clip.

Ο δημιουργός του τρίκυκλου Γκάυ Στεφάνου είναι  επιτυχημένος σκηνογράφος του οποίου παραστάσεις έχουν παρουσιαστεί στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού κ.α. Έχει αφιερώσει πολλές ώρες δουλειάς στην υλοποίηση της ιδέας και με τη βοήθεια Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών κατόρθωσε να κάνει πραγματικότητα το θέατρο τρίκυκλο, δίνοντας την ευκαιρία σε νέα καλλιτεχνικά ταλέντα να πραγματοποιήσουν το όνειρό τους στη σκηνή. 

Η Ιωάννα Βασιλακοπούλου, η οποία εκπροσωπεί το χορό στην παράσταση, σπούδασε κοινωνιολογία και σύγχρονο χορο. Έχει συνεργαστεί με βρετανούς χορογράφους ενώ από το 2010 χορό και γιόγκα.

Η Μαρία Λάππα, εκπροσωπώντας τα εικαστικά, σπούδασε αγγειοπλαστική, σύγχρονο χορό και υποκριτική, ενώ εργλαζεται ως εικαστικός σε θέατρα και κινηματογράφους.

Η Νάνσυ Μπούκλη η εκπρόσωπος του θεάτρου, έχει τελειώσει τη δραματική σχολή “Δήλος” της Δήμητρας Χατούπη. Σπούδασε ορθοφωνία-φωνητική, έχει παρακολουθήσει σεμινάρια κινηματογράφου και αρχαίας τραγωδίας, ενώ έχει συμμετάσχει σε αρκετές θεατρικές παραστάσεις, όπως “ο Ερωτόκριτος” του Β. Κορνάρου.

15η Μπιενάλε Νέων Καλλιτεχνών της Ευρώπης & της Μεσογείου
Μετά από 25 χρόνια, η 15η ΜΠΙΕΝΑΛΕ Νέων Καλλιτεχνών της Ευρώπης & της Μεσογείου επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη, με πρωτοβουλία της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς ως εθνικού εταίρου της Διεθνούς Ένωσης της Μπιενάλε BJCEM.

Με θέμα της το ερώτημα «Συμβίωση; / Symbiosis?», η 15η Μπιενάλε ταξιδεύει σε δύο πόλεις της Μεσογείου (Θεσσαλονίκη και Ρώμη) όπου, από τις 6 Οκτωβρίου έως τις 6 Νοεμβρίου, 500 νέοι και νέες δημιουργοί 18 έως 30 ετών, από 26 διαφορετικές χώρες, καλούνται να επαναδιαπραγματευθούν την έννοια της συμβίωσης και να απορρίψουν τον αποκλεισμό κοινωνικών ομάδων, όπως είναι οι μετανάστες, άτομα με ειδικές δεξιότητες κ.α.

Από το 1985, η Μπιενάλε Νέων Μεσογείου δίνει την ευκαιρία σε νέους δημιουργούς να συναντηθούν σε ένα πολυπολιτισμικό γεγονός καλλιτεχνικής έκφρασης και δημιουργίας. Η διοργάνωση του 1986 αποτέλεσε σταθμό όχι μόνο για τον ίδιο το θεσμό, αλλά και για την πόλη της Θεσσαλονίκης. Αντίστοιχος είναι ο στόχος της φετινής διοργάνωσης, που για πρώτη φορά πραγματοποιείται σε δύο διαφορετικές πόλεις της Μεσογείου, τη Θεσσαλονίκη και τη Ρώμη.

Φέτος, η Θεσσαλονίκη, με την πρωτοβουλία της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς και συνδιοργανωτές το Δήμο Θεσσαλονίκης (Αντιδημαρχία Πολιτισμού, Παιδείας & Τουρισμού), το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και τη Διεθνή Ένωση της Biennale Νέων Δημιουργών της Ευρώπης και της Μεσογείου (BJCEM), επιδιώκει να κινητοποιήσει τις δημιουργικές δυνάμεις των νέων και να συμβάλει στη δημιουργία δράσεων και παρεμβάσεων στην πόλη που θα παραμείνουν και μετά το πέρας της έκθεσης. H φετινή Μπιενάλε ξεχωρίζει επίσης για τη μεγάλη εθελοντική συνεισφορά, καθώς οι εθελοντές της προέρχονται από διάφορους χώρους (φοιτητές, καλλιτέχνες, νέοι δημιουργοί κλπ) και συνδιαμορφώνουν το αποτέλεσμα του θεσμού.

Περισσότερες από 20 εκδηλώσεις θα διεξάγονται παράλληλα με το κεντρικό πρόγραμμα σε πολλά και διαφορετικά σημεία της πόλης, αποφεύγοντας την τυπική στατική μουσειακή παρουσίαση και επιτρέποντας μία διαφορετική ανάγνωση του έργου των δημιουργών.