Η H&M συνεχίζει τη σειρά συνεργασιών της με κορυφαία ονόματα της haute couture, και γι’ αυτή τη σαιζόν προσκαλεί στoν κόσμο της τον οίκο Lanvin! Μέχρι την ανακοίνωση της συνεργασίας στις αρχές Σεπτεμβρίου, η H&M «θόλωνε» τα νερά έχοντας ανεβάσει στο site της βίντεο στα οποία διακρίνονταν οι σκοτεινές φιγούρες των σχεδιαστών της κολεξιόν, χωρίς να αποκαλύπτεται καθαρά η μορφή τους. Η επίσημη ανακοίνωση ενθουσίασε τον κόσμο της μόδας αλλά και το style loving κοινό, αφού το όνομα “Lanvin” είναι συνυφασμένο με εξεζητημένες «επιταγές» υψηλής μόδας και σίγουρα αυτή η σύμπραξη είναι πολυαναμενόμενη, ως μία από τις πιο τολμηρές απόπειρες συνάντησης του προσιτού με το στυλιστικά πολυτελές.
Η κολεξιόν θα παρουσιαστεί στις 2 Νοεμβρίου μέσα από το site της H&M, και θα είναι διαθέσιμη σε 200 καταστήματα της εταιρείας παγκοσμίως, από τις 23 Νοεμβρίου. Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Lanvin, Alber Elbaz, που χαρακτηρίζει την κολεξιόν “a happy collection for happy people”, επέλεξε ως βασικά στοιχεία της, πέρλες, φιόγκους, κορδέλες, μεταλλικές λεπτομέρειες, ξεφτισμένες άκρες και πολλά χρώματα. Όπως λέει ο ίδιος, έχει την εντύπωση ότι η H&M φτιάχνει ρούχα κυρίως για αρκετά νεαρά άτομα, και γι’ αυτό ήθελε να δημιουργήσει κάτι που μπορεί να φορεθεί και από τις μητέρες τους, κάτι που θα μπορούσαν να βρουν ακόμα και στα πράγματα της γιαγιάς τους και να φορούν όλες. Όλα αυτά τα αποκαλύπτει στο www.hm.com , όπου κάθε μέρα ανεβαίνει και ένα καινούργιο βίντεο στο οποίο ο σχεδιαστής εκθέτει τις σκέψεις του γι’ αυτή τη συνεργασία. Σχέδια για την συλλογή επιμελήθηκε και ο Lucas Ossendrijver , σχεδιαστής ανδρικών ρούχων του οίκου.
Σημειώνεται ότι ο Elbaz είχε δηλώσει στο παρελθόν ότι δεν επρόκειτο να δημιουργήσει ποτέ μια κολεξιόν προς μαζική παραγωγή. Ωστόσο εξηγεί πως αυτό που τον «συγκίνησε» στην πρόταση της H&M, ήταν η ιδέα της προοπτικής να προσεγγίσει μια εταιρεία ενδυμάτων ευρείας κατανάλωσης την πολυτέλεια, παρά το να προσπαθήσει ένας οίκος υψηλής ραπτικής να προσαρμοστεί στους κανόνες του πιο καθημερινού στυλ. Ή αυτό, ή είναι κι αυτός ένας εύσχημος τρόπος προκειμένου να δικαιολογηθεί η γενικότερη προσπάθεια προσέγγισης ενός ευρύτερου κοινού από τους οίκους υψηλής ραπτικής, μέσα από πιο προσιτές σειρές, καθώς βλέπουν την οικονομική κρίση να πλήττει σοβαρά ακόμα και «στιβαρά» ονόματα του χώρου τους. Όπως και να ’χει, το αποτέλεσμα αυτής της τάσης είναι μάλλον προς όφελος των «κοινών θνητών» fashionistas.
Αργυρώ Σταυρίδη
