Αν επρόκειτο να πίειτε το τελευταίο σας ποτήρι ουίσκι…
Πριν απο 48 και πλέον χρόνια, 70 ποικιλίες malt και 12 ποικιλίες grain ουίσκι αποστάχθηκαν σε αποστακτήρια διάσπαρτα στην περιοχή της Σκοτίας, πολλά από τα οποία έχουν πλέον σταματήσει να λειτουργούν.
Το 1960, αναμείχθηκαν μέσα σε βαρέλια από αμερικάνικο δρυ, όπου παλαίωσαν επί 12 χρόνια και το 1972 μεταφέρθηκαν σε βαρέλια από σέρρυ για να παραμείνουν εκεί άλλα 36 χρόνια ώσπου, το 2008, να τα ανακαλύψουν, ξεχασμένα σε μια παλιά αποθήκη ενός σκοτσέζικου χωριού, τρεις «σούπερσταρ» γευσιγνώστες, ειδικοί στο χώρο του ουίσκι. Ως τότε, τα δύο τρίτα του περιεχομένου των βαρελιών είχαν εξατμιστεί. Το νέκταρ που βρέθηκε να έχει απομείνει μέσα στα βαρέλια, το εμφιάλωσαν, με το χέρι, σε 1.347 μπουκάλια, χωρίς προηγουμένως να ψυχθεί, να διαλυθεί ή να φιλτραριστεί και χωρίς την προσθήκη κάποιας χρωστικής ή άλλης ουσίας. Κάθε μπουκάλι, το έκλεισαν με φελλό, το σφράγισαν με κερί και το τοποθέτησαν σε μια όμορφη αλλά απλή κασετίνα μαζί με ένα πώμα για να το σφραγίσετε όταν ανοιχτεί και μια μινιατούρα που περιέχει 50ml από το ίδιο ποτό.
Κι όλ’ αυτά προς τέρψιν των πραγματικών εραστών του καλού ουίσκι ή, τουλάχιστον, όσων από αυτούς μπορούν να διαθέσουν πάνω από 1.000 αγγλικές λίρες για να αποκτήσουν ένα μπουκάλι.
Τι γεύση μπορεί, λοιπόν, να έχει ένα τόσο ακριβό και ξεχωριστό ποτό; Εκτός από τη χαρακτηριστική γεύση από ψημένη οξιά που κρύβεται πίσω από όλες τις άλλες του γεύσεις, έχει νότες από αποξηραμένους καρπούς, όπως σύκα και σταφίδες, καθώς και έναν «υπαινιγμό» σοκολάτας και μελάσας. Μπορεί κανείς, επίσης, να ανιχνεύσει έναν «ψίθυρο» τύρφης, χαρακτηριστικό των malt αποσταγμάτων που προέρχονται από την περιοχή Islay της Σκωτίας. Είναι ένα «γεμάτο», απολαυστικό στη γεύση, ουίσκι, με σχεδόν παχύρρευστο «τελείωμα», που πίνεται έξοχα σκέτο αλλά «αντέχει» να διαλυθεί και με πολύ λίγο, καλό, εμφιαλωμένο νερό.
Αυθεντίες του χώρου και κριτικοί διάσημοι για την εκλεκτικότητά τους, όπως ο Τζον Χάνσελ, εκδότης και αρχισυντάκτης του εξειδικευμένου περιοδικού «Malt Advocate», το βαθμολόγησαν με ιδιαίτερες ψηλές βαθμολογίες. Εξάλλου, η «Βίβλος του Ουίσκι – 2009» το κατονομάζει ως το «Καλύτερο Σκοτσέζικο blended Ουίσκι», το «Καλύτερο Νέο Σκοτσέζικο blended Ουίσκι» και το «Καλύτερο Σκοτσέζικο blended Ουίσκι Πολυτελείας» γι’ αυτή τη χρονιά.
Επαναπαυόμενοι σ’ αυτές τις δάφνες, οι δημιουργοί του «The Last Drop» έχουν αποφασίσει να μην το διαφημίσουν, αλλά ν’ αφήσουν να το ανακαλύψουν μόνοι τους όσοι αγαπούν πραγματικά το …«νερό της ζωής».
Αν είστε ένας από αυτούς, απευθυνθείτε στην ηλεκτρονική διεύθυνση [email protected], μήπως προλάβετε ένα από τα λίγα τελευταία μπουκάλια από το πανάκριβο κι εκλεκτό αυτό ποτό.
Μαρία Τσάκου – Κουϊμάνη
