Αλμπουμ#5: Αλεξάνδρα Παντελάκη

Δεκέμβριος 26, 2016
Η Αλεξάνδρα Παντελάκη ξεχωρίζει τους ρόλους - σταθμούς στην θεατρική πορεία της αλλά και στιγμές που την καθόρισαν μέσα στην Τέχνη.
    tweet
    share
    Βρίσκεται αδιάλλειπτα επί σκηνής για 44 χρόνια. Από φοιτήτρια της σχολής, ως μαθήτρια του Γιώργου Μιχαηλίδη, μέχρι και σήμερα. Στο μεδοσιάστημα την κυνηγά η "κατάρα" των ρόλων της μάνας. Τις υποδύεται αγόγγυστα από πολύ νεαρή ηλικία και, μάλιστα, σε μερικές από αυτές χρωστάει σημαντικές στιγμές της καριέρας της. Είναι η Αλεξάνδρα Παντελάκη


    Σχολή Κατσέλη, 1972-1975 
    Pantelaki Sxoli Katseli
    Για κάποιο λόγο που δεν ξέρω, από τη Σχολή ακόμη, τη Σχολή Κατσέλη, μου δίνανε το ρόλο της μάνας. Προφανώς, κάτι έβλεπαν σε μένα, κάτι που εγώ δεν καταλάβαινα· κι έλεγα με παράπονο στους δασκάλους μου «Δάσκαλε, αν κάνω από τώρα τις μάνες, τι θα απομείνει για όταν μεγαλώσω;». Κι εκείνος που απαντούσε «τις ίδιες μάνες καλύτερα παιδί μου. Και να ευχαριστείς το θεό που είσαι καρατερίστα και όχι ενζενί, κι έτσι θα έχεις δουλειά μέχρι τα ογδόντα». Εδώ, στο στιγμιότυπο είναι η «σειρά» μου από την αποφοίτηση. Από την τάξη εκείνοι οι μόνοι που έχουν παραμείνει ακόμα ενεργοί είμαι εγώ και ο Δημήτρης Καταλειφός. Διακρίνεται κάτω αριστερά... 


    Ανοιχτό θέατρο, 1972
    Pantelaki Vogiatzis
    Σπούδαζα ακόμα στη σχολή όταν ο Γιώργος Μιχαηλίδης - ο οποίος δίδασκε στον Κατσέλη - μου πρότεινε να τον ακολουθήσω στο θέατρο που θα έφτιαχνε. Ηταν το Ανοιχτό Θέατρο, το νυν Θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας της Μπέτυ Αρβανίτη, όπου ο Γιώργος Μιχαηλίδης και μία ομάδα νέων ανθρώπων, εν μέσω Δικτατορίας, χτίσαμε κυριολεκτικά με τα χέρια μας. Στη θέση του τότε υπήρχε ένα γκαράζ. Ημασταν ο Μιχαηλίδης, ο Λευτέρης Βογιατζής, εγώ, η Σοφία Σπυράτου, η Μαριάννα Τζιραλίδου κ.α. Κάναμε πρόβα μέσα στις λάσπες για 8 μήνες. Ανεβάσαμε δύο έργα εκείνη την χρονιά, πάντα με το φόβο της λογοκρισίας: το «Βόυτσεκ» και τον «Κυριακάτικο Περίπατο». Συγχρόνως εκδίδαμε το περιοδικό "Ανοιχτό Θέατρο", τη διανομή του οποίου σε βιβλιοπωλεία και περίπτερα κάναμε εμείς οι ίδιοι. Τότε ξεκίνησε και η φιλία μου με τον Λευτέρη Βογιατζή - όταν ήταν νέος ηθοποιός και χωρίς την υποψία ότι θα γίνει σκηνοθέτης. Με τη Χούντα και τη λογοκρισία να κυριαρχούν. Ωστόσο εμείς είχαμε την απόλυτη πίστη σε αυτό που κάνουμε. Είχαμε και ενθουσιασμό. Αυτό είναι που μου λείπει πιο πολύ από εκείνη την περίοδο.


    Λουτσέτα, «Το ημέρωμα της στρίγγλας», 1987
    Ημουν στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος με σκηνοθέτη τον Γιώργο Σεβαστίκογλου. Ο ίδιος είχε κάνει τη διασκευή του κειμένου και είχε προσθέσει το ρόλο της υπηρέτριας, της χήρας Λουτσέτα. Εγώ λοιπόν ήμουν η υπηρέτρια της Κατερίνα, της στρίγγλας, ρόλο που υποδυόταν η Μάγια Λυμπεροπούλου. Εκείνη την περίοδο, λοιπόν, πέθανε η μητέρα μου. Ενώ ήμουν στο θέατρο με ειδοποίησαν ότι αργοσβήνει. Ο τότε καλλιτεχνικός διευθυντής του ΚΘΒΕ, Σπύρος Ευαγγελάτος, φροντίζει ώστε αμέσως μετά την παράσταση να φύγω για την Αθήνα. Δυστυχώς, δεν την πρόλαβα για λίγα λεπτά. Οταν έφτασα στο νοσοκομείο, είχε ήδη φύγει· δεν την πρόλαβα για δέκα λεπτά. Μετά την κηδεία, πήρα το αεροπλάνο και το βράδυ έπαιξα κανονικά στην παράσταση. 


     Μαρία Βασίλιεβνα στο «Θείο Βάνια», 1989
    Pantelaki Vanias
    Pantelaki Vanias kamarini
    Μελίνα Βαμβακά, Σοφοκλής Πέππας, Λευτέρης Βογιατζής, Όλια Λαζαρίδου, Λυδία Κονιόρδου, Ηλίας Πετροπουλέας, Νίκος Μαστοράκης, Αλεξάνδρα Παντελάκη, Δημήτρης Δάκτυλας. Αυτή είναι η διανομή στο «Θείο Βάνια» του Τσέχωφ. Φοβερή ομάδα. Μας σκηνοθετούσε ο Βογιατζής, κι εγώ έκανα τη μάνα του. Πάλι ρόλος μητέρας δηλαδή κι ενώ ο Λευτέρης ήταν μεγαλύτερος μου.  Φορούσα περούκα, ενώ εκείνος με έβαφε. Εδινε έμφαση μέχρι και στην τελευταία λεπτομέρεια· μου έβαφε ακόμη και τα χέρια για να μην φαίνεται η πραγματική μου ηλικία". Στη δεύτερη φωτό μια στιγμή από το καμαρίνι, εγώ με το Νίκο Μαστοράκη και την Ολια Λαζαρίδου. 


    Μητέρα της Σάρα, «Τα παιδιά ενός κατώτερου θεού», 2015
    Pantelaki Paidia 
    Η Αντιγόνη Γλυκοφρύδη που είχε αναλάβει αρχικά το ρόλο της μητέρας αρρωσταίνει βαριά και αποχωρεί από το σχήμα των πρωταγωνιστών τον πρώτο μήνα των παραστάεν. Την αντικαθιστώ μέσα σε δύο ημέρες. Για μια σκηνή μάλιστα, χρειάστηκε να μάθω και τη γλώσσα των κωφαλάλων. Γεγονός που αποδεικνύει πως στο θέατρο δεν ισχύει η φράση «Αυτό δεν γίνεται». Ολα γίνονται. 


    Λεονάρντα, στην «Παράλειψη της οικογένειας Κόλεμαν», 2016
    Pantelaki Koleman
    Να μαι πάλι, σε ρόλο μεγαλύτερο από αυτούς που θα μπορούσα να ερμηνεύσω. Υποδύομαι τη γιαγιά της οικογένειας, τη Λεονάρντα Κόλεμαν, ενώ στην πραγματικότητα λίγα χρόνια με χωρίζουν από τη Μέμε, την κόρη μου στο έργο του Τολκατσίρ - που υποδύεται η Εύρη Σωφρονιάδου. Μα αυτό συμβαίνει 40 χρόνια τώρα!




     

     








    ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

    • *: Η Αλεξάνδρα Παντελάκη πρωταγωνιστεί στο έργο "H παράλειψη της οικογένειας Κόλεμαν" του Κλαούντιο Τολκατσίρ που παρουσιάζεται στο Θέατρο της οδού Κεφαλληνίας/ Β’Σκηνή (Κεφαλληνίας 16-18 Κυψέλη, 210 8838727)

      Παραστάσεις: Δευτέρα και Τρίτη στις 21.00 (Έως τις 10 Ιανουαρίου 2017)

    ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

    Προσθήκη σχολίου