Το έργο βασίζεται στο προκλητικό έργο του Μαρκήσιου Ντε Σαντ «Η φιλοσοφία στο Μπουντουάρ». Ο Δημήτρης Δημητριάδης αναπλάθει τον προκλητικό μύθο δημιουργώντας ένα νέο και αμιγώς θεατρικό κείμενο με πλήθος αναφορές από τη κλασική ως τη σύγχρονη δραματουργία. Ο λόγος αποκτά κυρίαρχη θέση και αναλαμβάνει να ανατρέψει κάθε δεδομένο όχι μόνο στο επίπεδο της ιστορίας αλλά και της θεατρικής πράξης.

[...]Το πάν σε ό,τι κάνουμε...
έγκειται στο να ανήκουμε συνειδητά στην εποχή μας
όποια κι αν είναι αυτή
να την εκφράζουμε όπως της αξίζει
και μέσω αυτής εμάς τούς ίδιους
τα πάθη τις ανάγκες τα μυστικά μας
να κοιτάζουμε ευθέως το σκοτάδι μας
και να γινόμαστε ανυπεράσπιστα υποκείμενα τού εαυτού μας
να μορφοποιούμε με πράξεις τούς πιο μύχιους
ανομολόγητους προπαντός απραγματοποίητους πόθους μας [...]
Δημήτρης Δημητριάδης

Σημείωμα του Σκηνοθέτη

«Η λέξη δεν είναι το πράγμα αλλά μια αστραπή στη λάμψη της οποίας το διακρίνουμε» DIDEROT
Μια μεγάλη πρόκληση: η επαναφορά του λόγου στην πιο ακραία του μορφή στο κέντρο της σκηνής. Η ποίηση ως μοναδικός φορέας μιας επιθυμητής αλλά απωθημένης δράσης. Τα λόγια που αποκαλύπτουν ακαριαία αλλά ταυτόχρονα συσκοτίζουν πλήρως τις καταστάσεις, παρεκκλίνοντας συνεχώς και διαβρώνοντας την πραγματικότητα.

«Ό,τι πιο πολύ ποθείς», ένα σπουδαίο έργο που ξεπερνάει τα όρια για να τα επαναπροσδιορίσει, που μιλάει ανοιχτά, που κρίνει την ανθρώπινη κατάσταση. Ένα σχόλιο πάνω στο εκθαμβωτικά σκοτεινό πρότυπό του, που είναι η «Φιλοσοφία στο μπουντουάρ» του μαρκήσιου ντε Σαντ, αλλά και ένας απαστράπτων καθρέφτης της σύγχρονης πραγματικότητας. Ο Δημητριάδης αποκαλύπτεται με αυτό το έργο όχι απλώς ως ένας ώριμος ποιητής, αλλά και ως ένας σπαρακτικός, είρων, ιδιοφυής ανθρωπιστής.
Νίκος Σακαλίδης

Η παράσταση είναι ακατάλληλη για ανηλίκους

Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Νίκος Σακαλίδης
Σκηνικό-Κοστούμια: Μένη Τριανταφυλλίδου
Μουσική: Πάρις Παρασχόπουλος
Φωτισμοί: Πολύβιος Σερδάρης
Βοηθοί Σκηνοθέτη: Κωνσταντίνα Λιάκου, Μαργαρίτα Κούτοβα
Οργάνωση Παραγωγής: Δέσποινα Καλπενίδου, Μαργαρίτα Κούτοβα