Ο Πελοπίδας, «το καλύτερο τρομπόνι» μιας επαρχιακής μπάντας, η Ευτυχία που ονειρεύεται τη μεγάλη ζωή στην πρωτεύουσα, δυο άντρες «λάτρεις» της μουσικής και του γέλιου και ένας μέντιουμ μελλοντολόγος, «στροβιλίζονται» στους ρυθμούς μιας μπάντας που παίζει χωρίς διαλείμματα.

To "Τρομπόνι" -έργο σταθμός- επίκαιρο όσο ποτέ, φανερώνει με εύστοχο και κωμικοτραγικό τρόπο μια αποκαλυπτική ψυχογραφία του νεοέλληνα σε κρίσιμες κοινωνικά στιγμές.

Σημείωμα συγγραφέα
«Μη φοβάστε... Μπήκε νόμος εδώ μέσα, μπήκε τάξη»

Είναι οι τελευταίες φράσεις του έργου και τις εκστομίζει εκπρόσωπος της αστυνομικής εξουσίας. Αξίζει να αναφέρω ότι το έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στη Θεσσαλονίκη, από το Θεατρικό Εργαστήρι της Τέχνης. Το πολίτευμα τότε, συγκεκριμένα το 1973, ονομαζόταν δικτατορία. Σήμερα βέβαια, που το έργο επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη, το πολίτευμα ονομάζεται δημοκρατία.
Μάριος Ποντίκας

Σημείωμα σκηνοθέτη
Ένα Τρομπόνι που από μέσα του ξεπηδούν όνειρα, ελπίδες, γέλια, ψίθυροι και αμαρτωλά μυστικά.
Ένα Τρομπόνι που με τον ήχο του καλύπτει τους εφιάλτες, τους φόβους και τις κραυγές.
Ένα Τρομπόνι που κρύβει τη βία, την καταπίεση και την σκληρότητα.
Ένα Τρομπόνι που σκεπάζει αυτά που επιλέγουμε να μην ακούσουμε και να μη δούμε.
Ένα Τρομπόνι όχημα εκπλήρωσης προσδοκιών και ονείρων.
Ένα Τρομπόνι καναπές για βολεμένες συνειδήσεις.
Ένα Τρομπόνι που όταν σταματά να ηχεί αποκαλύπτει τον παραλογισμό και την παράνοια της εξουσίας.
Δημήτρης Σακατζής

Συντελεστές
Συγγραφέας: Μάριος Ποντίκας
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Σακατζής
Σκηνικά- Κοστούμια: Λίλα Καρακώστα
Μουσική: Θόδωρος Αμπατζής
Φωτισμοί: Στράτος Κουτράκης
Βοηθός σκηνοθέτη: Δήμητρα Τσάκου
Βοηθός σκηνογράφου: Καλλιόπη Εφραιμίδου
Οργάνωση παραγωγής: Ηλίας Κοτόπουλος