Αυτό το αριστούργημα της ελισαβετιανής εποχής είναι από τα ελάχιστα έργα της παγκόσμιας δραματουργίας που δεν χρειάζονται συστάσεις. Ο Μακμπέθ είναι μια τραγωδία που μπορεί να αποτελέσει υλικό για ένα θέατρο ζωντανό, παλλόμενο και συγκλονιστικό. Τρομοκρατία, καταστολή, κοινωνική και ιδεολογική αστάθεια είναι ο σκηνικός χώρος της καθημερινότητας των συγχρόνων του Σαίξπηρ. Το έργο είναι γραμμένο σε μια εποχή δραματικών κρίσεων και μεταβολών σε πολιτικό, κοινωνικό και ιδεολογικό επίπεδο για τη Βρετανία αλλά και ολόκληρη την Ευρώπη.

Οι αναγωγές στην εποχή μας θα μπορούσαν να θεωρηθούν παρακινδυνευμένες, πλην όμως είναι αναπόφευκτες. Γνωστός για την έμφαση που δίνει στις παραστάσεις συνόλου, ο Θωμάς Μοσχόπουλος συνεργάζεται στο φιλόδοξο αυτό εγχείρημα με ξεχωριστούς καλλιτέχνες, στην πλειονότητά τους σταθερούς συνοδοιπόρους των θεατρικών διαδρομών του.

Αν και ο Θωμάς Μοσχόπουλος δεν επιδιώκει την επικαιροποίηση του σαιξπηρικού κειμένου, το προσεγγίζει με μια εμφανή διάθεση να αναδείξει τις κρυφές συνδέσεις του με την εποχή μας. Άλλωστε, το έργο πραγματεύεται καταστάσεις και πάθη σύμφυτα με τον άνθρωπο και πάντα επίκαιρα.

Στην πρώτη του αναμέτρηση με την σαιξπηρική τραγωδία, ο Θωμάς Μοσχόπουλος ενδιαφέρεται πρωτίστως για την απόδοση της σχέσης μεταξύ πραγματικού και ψευδαισθησιακού. Αναγνωρίζοντας στον Μακμπέθ τα χαρακτηριστικά ενός πρώιμου μπαρόκ έργου, η σκηνοθεσία βασίζεται στην συνύπαρξη ρεαλισμού και αντιρρεαλισμού, φορμαλιστικής και υπερφυσικής διάστασης.

Λίγα λόγια για το έργο:
Ο στρατηγός Μακμπέθ, επιστρέφοντας νικητής από πόλεμο, συμβουλεύεται τρεις μάγισσες που του προλέγουν ότι θα γίνει Βασιλιάς. Παρακινούμενος τότε από την αχαλίνωτη φιλοδοξία του αλλά και από εκείνη της συζύγου του δολοφονεί τον φιλοξενούμενό του Βασιλιά Ντάνκαν και καταλαμβάνει το θρόνο της Σκωτίας. Διατηρώντας όμως στη μνήμη του τη προφητεία των μαγισσών ότι ο φίλος του, στρατηγός Μπάνκο, θα αποκτήσει τέκνα που θα γίνουν Βασιλιάδες, επιφορτίζει δύο δολοφόνους να φονεύσουν τον Μπάνκο.

Η τραγωδία του Σαίξπηρ σκιαγραφεί με μελανά χρώματα την σήψη της εξουσίας και την υπέρμετρη φιλοδοξία του ανθρώπου που τον αποκτηνώνει και τον οδηγεί στον θάνατο. Χρησιμοποιώντας τα αγαπημένα του θέματα, ο Σαίξπηρ δημιουργεί μια αξεπέραστη πολιτική τραγωδία με ολοζώντανους χαρακτήρες.

Μετάφραση: Δημήτρης Δημητριάδης
Σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος
Σκηνικά-Kοστούμια: Έλλη Παπαγεωργακοπούλου
Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος
Βοηθός σκηνοθέτης: Τάσος Αγγελόπουλος
Επιμέλεια κίνησης: Χρήστος Παπαδόπουλος
Βοηθός σκηνογράφου-ενδυματολόγου: Ευαγγελία Θεριανού
Β΄ Βοηθός σκηνογράφου-ενδυματολόγου: Μαγδαληνή Αυγερινού
Βοηθός φωτιστή: Σοφία Αλεξιάδου
Σκηνικές κατασκευές: Αριστοτέλης Καρανάνος, Kamel Boussahssa (βοηθός)
Κατασκευή μεταλλικής σκάλας: Κωνσταντίνος Καΐρης

Κάθε Πέμπτη και Παρασκευή και με υπέρτιτλους στα αγγλικά