"Η Ελλάδα πρέπει να φτιάξει ένα πιο 'καθαρό' ίματζ. Είναι μεγάλο πρόβλημα γιατί οι Έλληνες έχουν τη φήμη ότι είναι διεφθαρμένοι. Δεν μπορείς να είσαι σίγουρος ότι τα χρήματα θα πάνε εκεί που πρέπει. Πρέπει να δουλέψουν στο θέμα της οικοδόμησης εμπιστοσύνης, και αυτό απαιτεί χρόνο. Κανείς δεν θέλει να εξαφανιστεί η Ελλάδα, αλλά έχουν πραγματικά αηδιαστικές συνήθειες. Το ίδιο και οι Ιταλοί".

Άλλος ένας σπουδαίος μόδιστρος λοιπόν, μετά τον Τζον Γκαλιάνο και τις (ανεπίσημες) δηλώσεις του εις βάρος των Εβραίων, που του στοίχισαν τη δουλειά του στον οίκο Dior και μεγάλο μέρος της ευνοϊκής φήμης του, αναπαράγει αρνητικά εθνικά στερεότυπα (για όσους θυμηθούν μια "υπόθεση Τόμι Χίλφιγκερ", όπου ο γνωστός σχεδιαστής φερόταν να έχει κάνει υποτιμητικά σχόλια για τους Έλληνες σε εκπομπή της Όπρα Γουίνφρι, σημειώνουμε πως πρόκειται απλά για urban myth και για κακόγουστο spam chain mail που αναπαράγεται άκριτα ακόμα και μέχρι σήμερα). Και εδώ προκύπτει το πρόβλημα για όσους ενοχληθούν από τις δηλώσεις τού Λάγκερφελντ: πώς να μποϊκοτάρεις τις δημιουργίες Chanel, από τη στιγμή που ούτως ή άλλως δεν είχες ποτέ την οικονομική δυνατότητα να τις αγοράζεις; Πέρα από την πλάκα, όσοι γνωρίζουν τι εστί "Καρλ", ή όσοι απλά αποδίδουν στις δηλώσεις του τη βαρύτητα που τους αρμόζει αναφορικά με τον επιχειρηματολογούντα και τη σχέση του με το επίμαχο αντικείμενο, ίσως απλά μειδιάσουν, θεωρώντας τις μέρος μιας αυθεντικής πληθωρικής περσόνας ή απλά προβοκατόρικες.

Ο σχεδιαστής μεταξύ άλλων εκθείασε την Μισέλ Ομπάμα λέγοντας πως και μόνο για την παρουσία της στον Λευκό Οίκο πρέπει να επανεκλεγεί ο Ομπάμα (προσθέτοντας ότι ο ίδιος δεν έχει ψηφίσει ποτέ επειδή οι πολιτικοί δίνουν μόνο ψεύτικες υποσχέσεις), χαρακτήρισε μη απαραίτητη την μοναρχία στην Αγγλία αλλά ωφέλιμη επειδή φέρνει χρήματα από τον τουρισμό, και εξέφρασε τον τρόμο του για τον Σύριο πρόεδρο Άσαντ. Επίσης, αναφερόμενος σε πιο "ανάλαφρα" θέματα, είπε ότι δεν καταλαβαίνει ακριβώς τι θεωρείται "ηθική μόδα" και πως όσοι την παράγουν ας μην το κάνουν θέμα, γιατί γίνεται βαρετό. Δεν θέλησε να δώσει μεγάλη βαρύτητα στα φαινόμενα ρατσισμού στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, καθώς όπως είπε, οτιδήποτε λέγεται μπορεί να παρεξηγηθεί και να γίνει μεγάλο θέμα, και δεν μπορείς πλέον ούτε ένα ιδιωτικό αστείο να κάνεις. Η άποψή του για την εκκολαπτόμενη σταρ Lana del Ray, δεν είναι κακή, αλλά δηλώνει την προτίμησή του στην Adele, την οποία χαρακτηρίζει "λίγο χοντρούλα", αλλά με πολύ ωραίο πρόσωπο και "θεϊκή" φωνή. Κατανέμει τις celebrities στα περιοδικά ως μισές κουφιοκέφαλες (bimbo) και μισές εγκύους, ενώ με αφορμή την άσεμνη χειρονομία της τραγουδίστριας M.I.A. στο Superbowl, λέει ότι πλέον όλοι δείχνουν το μεσαίο δάχτυλο πολύ εύκολα και δεν κάνει πια εντύπωση. Μεταφέρουμε πάντως αυτούσια τη δήλωσή του για τις Ρωσίδες και τους Ρώσους, για να μην αισθάνεστε "ριγμένοι" από την άποψή του για τους Έλληνες: "Αν ήμουν γυναίκα στη Ρωσία, θα ήμουν λεσβία, καθώς οι άντρες είναι πολύ άσχημοι. Υπάρχουν πολύ λίγοι ωραίοι, όπως ο φίλος τής Ναόμι Κάμπελ, αλλά εκεί βλέπεις τις πιο ωραίες γυναίκες και τους πιο απαίσιους άνδρες"!

Για όλα αυτά βέβαια, αν τίθεται ζήτημα κριτικής πέρα από small talk, πρόκειται πάλι για ένα "παράδειγμα Μαραντόνα": μπορείς να θαυμάζεις μια προσωπικότητα διαχωρίζοντας τις πράξεις και απόψεις του από τη δουλειά του...;