Το να οδηγείς παράγοντας όσο το δυνατόν λιγότερους ρύπους είναι ένας σύνθετος παράγοντας, που απαιτεί ιδιαίτερα χαρακτηριστικά από το αυτοκίνητο, αλλά και συγκεκριμένες ενέργειες από τον ίδιο τον οδηγό.

Καθώς γύρω από το θέμα της οικονομικής- οικολογικής οδήγησης έχει υπάρξει μεγάλη παραφιλολογία και ο καθένας λέει το "μακρύ του και το κοντό του" σχετικά με το πότε είναι σωστό να αλλάζεις ταχύτητα στο αυτοκίνητο, εγώ θα χρησιμοποιήσω την εμπειρία του δημοσιογράφου Μιχάλη Γεωργιάδη, από το DRIVE, την οποία κατέθεσε στο τεύχος του Νοεμβρίου του 2010 του περιοδικού.

Ο πεπειραμένος δημοσιογράφος συμμετείχε σε έναν διαγωνισμό που έκανε το συγκεκριμένο περιοδικό, στον οποίο νικητής θα ήταν αυτός που θα κατανάλωνε τη λιγότερη βενζίνη. Ο Γεωργιάδης κατάφερε να βγει πρώτος, πετυχαίνοντας 6,5 lt/100 km εντός πόλης με ένα τούρμπο χιλιοτετρακοσάρι βενζινοκίνητο.

Στο άρθρο του ο κ. Γεωργιάδης μας εξηγεί πώς το κατάφερε. Όπως γράφει, στον ανηφορικό δρόμο κρατούσε 1η και 2η μέχρι τις 1.800-2.000 rpm (στο στροφόμετρο), 3η και 4η μέχρι 1.500 και τις 2 τελευταίες ποτέ πάνω από τις 1.200. (Η τελική δεν ξεπερνούσε τα 90). Σε ίσιωμα ή κατηφόρα, ακόμα χαμηλότερα την πρώτη- μόλις 200- 300 rpm πάνω από το ρελαντί.

Φυσικά, ένας τέτοιος τρόπος οδήγησης είναι πάρα πολύ δύσκολος για τον μέσο οδηγό. Ωστόσο, το να οδηγείς με χαμηλά τις στροφές του κινητήρα είναι ευεργετικό για πολλούς λόγους:

1) Μειώνεις πολύ την κατανάλωση καυσίμου, με αποτέλεσμα να μειώνεις και τα έξοδα σου. Εκεί που έχει ανέβει η τιμή της βενζίνης, αυτός είναι ένας πολύ σημαντικός λόγος.

2) Μειώνεις τους εκπεμπόμενους ρύπους, κάτι που είναι ευεργετικό για το περιβάλλον, ιδίως αν το κάνουν όλοι.

3) Παρατείνεις την διάρκεια ζωής του αυτοκινήτου σου, καθώς πιέζεις λιγότερο τον κινητήρα. Επομένως, γλιτώνεις λεφτά κι από συνεργεία και από το ότι θα αλλάξεις πιο αργά αμάξι.

4) Οδηγώντας αργά, πολύ αργά, μειώνεις την πιθανότητα για κάποιο ατύχημα. (Σε αυτό κάποιοι διαφωνούν, αλλά νομίζω πως απλώς είναι τόσο "πωρωμένοι" με την ταχύτητα και την αγάπη τους για το γκάζι, που θεωρούν ότι το να τρέχεις είναι πιο ασφαλές από το να μην τρέχεις...)

Τέλος, υπάρχει κι ένας πέμπτος λόγος: Όταν οδηγείς με έναν τέτοιο τρόπο, βαριέσαι τόσο πολύ το αυτοκίνητό σου, που προτιμάς να χρησιμοποιήσεις τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Εγώ οδήγησα με τον τρόπο του κ. Γεωργιάδη μια μέρα κι έκανα να ξαναπιάσω το αυτοκίνητό μου για έναν μήνα. Γεγονός που είχε ευεργετικές συνέπειες τόσο για την τσέπη μου, όσο και για το περιβάλλον.



Γιώργος Σμυρνής